“Öldür beni yoksa ben seni öldürürüm. Öldür beni! Yap şunu!”
“Newt...”
“Ben onlardan biri olmadan önce yap!”
“Ben…”
“ÖLDÜR BENİ!” Ve sonra Newt’in bakışları, sanki son kez akıl sağlığını kazanmışçasına berraklaştı, sesi yumuşadı. “Lütfen, Tommy. Lütfen.”
Kalbi kapkaranlık bir cehenneme düşen Thomas tetiği çekti.
Açıkçası bende bu kitabı okurken Newt'e çok bağlanmıştım.Öldüğünde resmen gerçekmiş gibi hissettim içim burkuldu. Hele bağışık olmadığını öğrenince suratıma yumruk yemiş gibi oldum.Bazen kitabı okurken kendini kaptırmak kötü bir şey sanırım.