Eda Alpaydın

IV Taşta saklandım ben yıllarca taşta Bu yüzden anlamıyorsun öfkem nasıl sert Nasıl taze, nasıl bozulmadı taşıdığım aşk Ağır bir taşla yaşadım nasıl, Beni esirgeyen taştı da öyle söküldü sabrım Nasıl benzedim taşa, ya da taş bana nasıl, bilemezsin. V Mi' safirim ben; taşıdığım taş kadim bu dünya da.
Sayfa 48 - Metis·Kitabı okudu
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çimenlerin efendisi
Sen hiç esenler otogarını gördün mü ablam Esenler otogarından İstanbul'a kavuşur mu hiç insan
Sayfa 28 - Metis·Kitabı okudu
Alıntı
İskelede Bir Çırak
Ne diyeyim allahım ben sana biraz platoniğimdir biliyorsun. Ben bu şüpheyi sırtıma yük edindim, öyle yürüdüm, gocunmam da yükümden beni bilirsin. Ama bunlar çok iştahlı allahım ve görüyorsun nasıl da dünyevi. Bunlarmış senin kulların öyle diyorlar biz de kürenin üveyi. Öyle mi? Oysa allahım bilirsin ben en çok yeryüzünü, ve başımı yatırınca toprağa, gökteki yıldızları da, işte öyle allahım bilirsin çok güzel yapmıştın bu yeryüzünü. Bizim köydeki gibi. Allahım bunlar tokileri seviyor, betonları, hızlı trenleri. Oysa ne acelemiz var, ben ki bunca agnostiğim yine de biliyorum ordaysan nasılsa geleceğiz yanına geri.
Sayfa 25 - Metis·Kitabı okudu
Alıntı
Ankaraya deniz götürüyorum.
Hayata Dair
Toprak kadına benzer, bağrına attığın tohumu sana çiçek ve yemiş diye yetiştirir.
Sayfa 14
Alıntı