İçimdə bir ümid öldü bu səhər
Oyanmadı, yırğaladım beşiyin
Mən, ağ oldum taleyimin üzünə
Nə günahı var ki, qara pişiyin?
Uşaq idim, yıxılardım, durardım
Əzilərdim topuğumdan dizəcən.
Mən təzəcə bir üstdə bir gəlirdim.
Fələk sayıb bitirmişdi yüzəcən.
#AnarRamazan
“Məni candan usandırdı,
Cəfadan yar usanmazmı?
Fələklər yandı ahimdən,
Muradım şəmi yanmazmı?
Qamu bimarına canan
Dəvayi-dərd edər ehsan,
Neçün qılmaz mənə dərman,
Məni bimar sanmazmı?
…”
Reklam
Ey gedən yar, könlümü vəslinlə yandır, sonra get,
Bir də eşqin badəsin doldur, dolandır, sonra get.
Görsə sənsiz, qəlbimə divan tutar zalım fələk, Gəl bu viran olmuşun çərxin dayandır, sonra get.
Bir baxış lütf et, bilinsin kimdi bu söz sahibi, Tənəbaz nadanları susdur, utandır, sonra get.
Can bazarında, könül, sidqindi sərmayən sənin,
Bu vəfasız ömrə bir məna qazandır, sonra get.
Arif, "insaf" yaz, "ədalət" söylə ta vardır nəfəs,
Xabi-qəflətdən bu dünyanı oyandır, sonra get.
Arif Buzovnalı
Arif BuzovnalıOndan1000Kitap
Yoxdur, ey ürək, onda ürək, umma ürək ondan.
Dad eyləmiş ol ərşi-zəmin, cümlə fələk ondan.
Çoxdan o edib ruhunu iblislərə təslim,
İnsani olan qəlbinə dəysin nə kömək ondan?
Qalmazdı biganə bu qədər cövrü-cəfaya,
Olsaydı xəyalındakıtək huri-mələk ondan.
Onda o təkəbbür var ikən vicdana yenməz,
Umma bir yudum su, nə də bir loxma çörək ondan.
Uğrunda hədər eylədiyin bunca zamandan,
Bir an belə yox görməyəsən hiylə, kələk ondan.
Baxsan hara aşiqlər edir naleyi-fəryad,
Varmış bu fani dünyada olduqca, demək ondan.
Dünyada var ikən bu qədər sevməli dilbər,
Neyçün asasan sevgi dolu kölnünü tək ondan?
Şair, o gözəl kölnünü alçaltma ayıbdı,
Dəyməz bi(r) para dərdi-qəmə, fikrini çək ondan.
Müəllif: Əlizadə MələkŞiir
Səhər açılır, yenə eyni mənzərə,
Baxıram donuq gözlərlə pəncərəyə.
İnsanlar qaçır, hamı tələsir hara?
Üzlərdə saxta maska, daxildə yara.
Kimi çörək dərdi, kimi şöhrət peşində,
İtirdik özümüzü bu həyat keşiyində.
Vicdanı satıblar qəpiyə-quruşa,
Baxmır heç kəs yıxılana, ya duruşa.
Bu həyat səhnəsi, bizlər kor oyunçu,
Rejissor taledir, ssenari qorxulu.
Hər kəs axtarır bir qurtuluş yolu,
Ciblər bomboş, amma dərdlə dopdolu.
Fırlanır çarxı-fələk tərsnə,
Yalan doğrunu yıxıb, gülüb dərsinə.
Dost dediyin adamlar dar gündə yoxdur,
Süfrən açıq olanda ətrafın çoxdur.
Zaman ələkdən keçirir hər kəsi,
Qulağımda batır haqqın səsi.
Beton divarlar soyuq, ürəklər daş,
Gözündən axan sadəcə duzlu yaş.
Ümidlər saralıb, tökülür yarpaq tək,
Dözmür bu ağırlığa, dözmür bu kövrək ürək.
Bu həyat səhnəsi, bizlər kor oyunçu,
Rejissor taledir, ssenari qorxulu.
Hər kəs axtarır bir qurtuluş yolu,
Ciblər bomboş, amma dərdlə dopdolu.
Fırlanır çarxı-fələk tərsnə,
"Eger ez bimirim li ser axekî dûr
Xêlîya reş nevêje ser gulîyên sor
Evîna min bibe ser çîyakî dûr
Bila sêwî nemîne li nav dilên kor"
youtu.be/9aI2yWf8BKQ?si=...
Reklam
Reklam