Ilgın
@flourite
Şu anda okuduğu kitaplar
•“Biz insanlar, sınırlarımızı bilmeden kendi aklımızı beğeniyoruz, öğrenmiyoruz, akıllanmıyoruz. Her şeyi anladığımız zaman da genellikle iş işten geçmiş oluyor.”•
•Livaneli’nin Serenad adlı romanını okumuştum ve çok etkilenmiştim, romanı içimde yaşatmıştım resmen ve aynı şey Son Ada romanında da oldu.
•Aslında üzerine söylenecek, tartışılacak çok şey var, söylemek istediklerim çok fazla fakat elimden geldiğince kısa tutacağım.
•Hem siyasi, hem toplumsal hem de kişisel yönleri var kitabın, Yaşar Kemal Son Ada romanı hakkında “Zülfü büyük kapıdan bu romanıyla geçmiştir” diyor ve kesinlikle hak veriyorum, Serenad’dan önce bunu okusaydım keşke, aşırı etkilendiğim, bir günde soluksuz okuduğum bir kitap oldu benim için. Kesinlikle okumanızı öneriyorum.
•Çoğu konu hakkında aslında bize dayatılan olguların arkasında dönenlerden bahsediyor, resmen kişisel ve toplumsal bir keşif.
•Kitabı okurken karakterler o kadar canlı ve içimizden geldi ki bana, kitapla konuşmaya başladım en son, özellikle Başkan karakterine ayar oldum diyebilirim, herkes bu kitabı okumalı ve içeriğinin ne olduğunu bilmeden okumalı bence, ben öyle yaptım ve şok üstüne şok geçirdim çoğu yerde de “Nasıl yani neyi anlamıyosunuz?” diye kaldım.
•Zülfü Livaneli yine beni romanında yaşattı resmen, diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
9/10
Beğendi
·4 günde okudu
·Okunma: 20 Nisan 2020 23:00
·2020 18. kitabı
160 syf.
Erkeklerin en insancılı, en alçak gönüllüsü olan Z’nin, geçen gün Rebecca West’in bir kitabını alıp içinden bir parça okuduktan sonra “Korkunç feminist! Erkekler züppedir diyor!” diye feryat ettiğinde yaşadığım şaşkınlığı açıklar mı? Bana bu kadar şaşırtıcı gelen bu nida -çünkü diğer cinsiyete dair eleştirel de olsa muhtemelen doğru bir yorumda bulunduğu için Bayan West neden korkunç bir feminist oluyordu ki?- yalnızca incinmiş gururun yakarışı değildi; kendine inanma gücünün ihlal edilmesine karşı bir protestoydu.
Belki de her şeyden çok, hayalleri olan yaratıklar olduğumuz için, kendine güven gerektiriyordu. Kendimize güvenimiz olmadığında beşikteki bebekler gibiyiz. Peki ölçülemeyen ama aynı zamanda böylesine paha biçilmez bu niteliği en çabuk nasıl yaratabiliriz? Diğer insanların kendinden aşağı olduğunu düşünerek. Diğer insanlara nazaran doğuştan gelen bir üstünlüğe sahip olduğunu hissederek çünkü insanın hayal gücünün diğer insanlar üzerinde oynadığı etkileyici oyunların ucu bucağı yok. Dolayısıyla çok sayıda insanın, hatta insan ırkının yarısının doğası gereği kendisinden aşağı olduğunu hissetmek, fethetmesi, yönetmesi gereken bir ataerkil için önem taşır. Bu, gerçekten de iktidarın temel kaynaklarından biri olmalı.