Gabriel
@flowers0
Ben ona hislerimi anlatamayacağımı hissettim, sustum. Fakat kalbimde bir şey yıkılmıştı. Ben yalnız kalbimde ağladım. Hayatın meğer pek siyah, pek yaman, pek korkunç bir siması varmış. Fakat tahammül edemeyeceğim bir şey onun gözlerimin önünden kaybolması, onun sesini işitmemek, yürüyüşünü görmemek olacaktı.
İki ay boyunca her gün sordum.. fakat hayır, bekleyişlerden, çaresizlikten kaynaklanan bu cehennem azabını sana anlatmamın bir anlamı yok. Seni suçlamıyorum. Seni sen kim isen o olarak seviyorum, sıcakkanlı ve çabuk unutan, kendini veren ve sadık kalmayan, seni yalnızca her zaman kim idiysen ve şimdi de hâlâ kimsen o halinle seviyorum.
Bekledim, çaresizlik içinde kalmış biri gibi bekledim. Ama sen beni çağırmadın, tek bir satır yazmadın, bir tek satır bile..
Hayatımda birçok sevinçli günlerim olmuştur. Fakat hepsinden güzel, hepsinden sevinçli olabileceğini umduğum tek bir gün daha olabilir. O gün seninle ve hiç ayrılmamacasına yaşayacağıma inanacağım gündür. Sen böyle bir günün gelebileceğini pek tahmin etmezsin. Doğrusu ben de edemiyorum. Ama hayattan da başka hiçbir beklediğim yok. Bugün için sana da bana da bu kadar imkânsız görülen bir saadet günün birinde gerçek olabilirse, bütün ömrüm içindeki kayıplarımdan hiçbirine üzülmeyeceğim. Yalnız o sevinç bana kâfi derecede yaşamış olmak için yetecek.
"Herkesin senin hakkında bir fikri var. Tanımları, sıfatları, sözcükleri. Nasıl birisin? Ne istiyorsun? Neleri seversin?Hayallerin nerede başlıyor? Nerede bitiyor? Üzerine yapışıp kalan, onlar söyledikçe gerçeklik kazanan bu fikir…Senin mi gerçekten, bilmiyorsun. Sen; birinin aşkısın, annenin kızı, babanın oğlu.. Başarılı, ezik, yetenekli, sünepe, güzel, çalışkan, merhametli, acımasız, kıskanç yada sinsi. Başkalarının senin hakkında söylediğini kendi gerçeğin sanabilirsin. Başkalarının hayallerini kendi hayallerin sandığın gibi. Gerçekte ne olduğunu sadece tek bir şekilde anlarsın, seçim yapmak zorunda kaldığında. Ancak, seçimlerin sana ne olduğunu gösterir.“
Okuduğum kitaplardan hoşuma giden ve altını çizdiğim cümleleri çıkarırdım bir bir. Ve olur da bir gün söylersem diye hoşuna gideceğini umduğum sözler biriktirirdim senin için. Fazladan olduğuna kanaat getirdiğim şeyleri ayıklayınca geriye yalnızca bir cümle kalıyordu ama ben onu da söyleyemedim sana...
