Tuhaf bir düşünce: Bu serüvenin başıma gelmemesini istemezdim. Çünkü eğer kaçabilirsem bütünüyle farklı ve sanırım daha iyi bir insan olacağım. Çünkü kaçamazsam, başıma kötü bir şey gelirse, bu olay başıma gelmeseydi olduğum ve kalacağım insanın, şimdi olmayı arzu ettiğim insan olmadığını bilmeyi sürdüreceğim.
Bugün beni bağlayıp, ağzıma tıkacı yerleştirip, mahzen merdivenlerinin dibine oturtmasını ve kapıyı açmasını rica ettim. Sonunda razı oldu. Böylelikle yukarı doğru bakıp gökyüzünü görebildim. Soluk gri bir gökyüzü. Üstümüzden kuşların geçtiğini gördüm, güvercin sanırım. Dışarıdan gelen sesleri dinledim. İki aydır gördüğüm ilk gün ışığı sayılır bu. Yaşıyordu. Beni ağlattı.