The Russo Family adlı serinin ilk iki kitabı bağlantılı direk devam olduğu için inceleme beraber olacak . Şimdi dil anlatım akıcılık gayet iyi olup yazarın bu kadar gerzo bir pov anlatımına sahip olması olayı beter etti . Yine mafya ve anlaşmalı evlilik konumuz ana çiftin erkek 36 kadın 23 yaşında olmasına rağmen adamın beyin yaşı oldukça düşüktü . Hadi başta pozisyon genel durum dedik ama belli olaylar ortaya çıksa bile adam 9 yaş erkek çocuk tepkileri verdi resmen .
Alex 36 yaşında babası Don bunlar kardeşler olarak babanın yardımcıları Alex'in kendine ait bir gece kulübü falan var . Adam yakışıklı zengin kafasına göre takılıyorken bir anda babası evlenmesini istiyor . Izzy 23 yaşında çocukluğunda başına gelen bir olay yüzünden aşırı travmalara sahip . Bu olayları yazar çok zahmet oldu ama ikinci kitabın sonunda nihayet anlattı bize . Kızın babası mafya içinde zaten yine evde kıza bok gibi bir muamele var diğer yollu kız kardeş çok kıymetli kinayesi var . Mafya içinde belli bir para çalınıyor Alex'in babası ve aile bunu çözmeye çalışıyorlar . Ve en çok kuşkulanılan Izyy'nin babası o yüzden kızı gelin alıyorlar . Adam saçma sapan değişken ruh halleri ile zaten sorunlu olan Izzy'nin iyice ayarını kaçırdı . Kitapta en sevdiğim karakter Izzy'nin en yakın arkadaşı Anna oldu hasta oldum kıza tam çatlak bir şey onun kitapta var bulursam okumam şart :P Şimdi Pov olayını çok severim ama burada saçma sapan bir şey olmuş durum . Bir sahneyi önce kızdan okuyoruz sonra aynı sahneyi erkekten okuyoruz ve bu saçmalık yüzünden aslında tek kitap olabilecekken iki kitap olmuş . Yemin ederim kitabı iki kere okudum sanki içim bulandı resmen . İlk kitap yine daha iyiydi ama ikincide artık çok baymış hale geldim puan düştü iyice . Tabi olaylar ortaya çıktı şok edici bir şey yoktu hepsini
Unauthorized Existence·86 syf.·
10/10
2026 5. kitabı
The Hour of the Star is not a novel. It is an autopsy. Not of a life, but of a condition. Nothing “happens” because nothing is allowed to happen. Lispector dissects a form of existence that never rises to the level of experience. Poverty here is not dramatic, loneliness not lyrical. They are simply the baseline. Feeling itself is rationed.
The scream in this book is not rebellion.
“Because there’s the right to scream. So I scream.”
This is not a claim to freedom; it is a biological reflex. Proof of respiration, not resistance. A sound made to confirm that the body has not yet stopped functioning. No one is meant to hear it. No one is expected to respond.
Existence is not illogical because it is complex, but because it is arbitrary. Life is not organized around meaning, justice, or growth. Those are postures available only from a safe distance. Inside The Hour of the Star, life is reduced to maintenance. One continues not out of hope, but out of inertia. Endurance replaces desire.
What Lispector annihilates most effectively is the idea that suffering is universal. It is not. Even suffering has an entry fee. Sadness requires leisure. Grief requires space. Reflection requires a margin of safety. Here, there is no margin. Life must be executed, daily, efficiently. The subject performs “being” the way one performs labor.
The self is not fractured — it is undeveloped. The character does not mourn her lost identity because there was never an identity to lose. The absence inside her is not a wound; it is a vacancy. Awareness arrives late, and it arrives useless. Recognition does not repair damage. It only confirms it.
“So young and already rusted.”
This is not metaphorical. Corrosion precedes time. Exposure does the work faster than years ever could. The damage is not
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yavşaklar kulübü
AY DARALDIM KİTAP BİTENE KADAR DARALDDDIMMM
3 puan bile fazla bu kitaba. Hem çooooooooook sıkıldım hem karakterlere uyuz oldum. Bu kitap bana 
Günaha Davet kitabını hatırlattı, Connor’da Micheal gibi istediği kadını uzaktan başkalarıyla oynaşmasını izledi, sadece izledi çünkü adım atamayacak kadar korkaktı.
Öncelikle iki aptal karaktere 336 sayfa katlanabildiğim için kendimle gurur duyuyorum. Kurgu güzel ama karakterleri sevmedim. Başrol erkek karakterin korkaklığından gına geldi, kız karakterin aşırı duygusal kişiliği beni benden aldı. Sevişmek için adama yalvardı, “Lütfen Connor, bunu çok istiyorum Connor,” dedikten sonra ölen kocasını rüyasında görünce adama “Kocam senin gibi bir rock yıldızıyla olmamı istemezdi” cümleler fırlattı, Connor “İmzaladığın sözleşmeyi unutma” dedi diye zırladı. Aptal, adama ben yalvardım sanki? Yemişsin boku bir kere? Şu ne istediğini bilmeyen karakterlere uyuz olurum. Tek sorun Lexie değil bu arada, Connor Rock yıldızıyım diye kadından kadına geçmeyi kendi doğası olarak görüyor, bu nasıl mantık? Ayrıca sevgili yazar, eğer Tex ve Lexie’ye bu kadar yakından etkileşim vereceksen onları kitabın çifti yapmalıydın böylece Connor’ın boş triplerini çekmezdim. Ya da Lexie’nin daha fazla Connor’la etkileşimi olsaydı ben sinir olmazdım. Neden bu kız grubun her üyesiyle mutlaka bir şey yapmak zorunda? Birde kızın aşamadığı ölen eski kocası var, ay daraldım yemin ederim.
Bu normalde bir sorun mudur bilmem ama sürekli erkeklerin dış görünüşlerinin betimlenmesi beni rahatsız etti. Ayrıca “inanılmaz yakışıklılar, hepsi çok cekici” gibi bir sürü cümle ağırlığı olmasına sinir oldum. Anladık, onlar acayip, süper yakışıklı ve çekiciler. Bunun yanı sıra yavşaktılar, sanki hayatlarında hiç kız görmemişler gibi kitap boyunca Lexie’e sulandılar. Ağızlarından
Günaha Davet kitabını hatırlattı, Connor’da Micheal gibi istediği kadını uzaktan başkalarıyla oynaşmasını izledi, sadece izledi çünkü adım atamayacak kadar korkaktı.
Öncelikle iki aptal karaktere 336 sayfa katlanabildiğim için kendimle gurur duyuyorum. Kurgu güzel ama karakterleri sevmedim. Başrol erkek karakterin korkaklığından gına geldi, kız karakterin aşırı duygusal kişiliği beni benden aldı. Sevişmek için adama yalvardı, “Lütfen Connor, bunu çok istiyorum Connor,” dedikten sonra ölen kocasını rüyasında görünce adama “Kocam senin gibi bir rock yıldızıyla olmamı istemezdi” cümleler fırlattı, Connor “İmzaladığın sözleşmeyi unutma” dedi diye zırladı. Aptal, adama ben yalvardım sanki? Yemişsin boku bir kere? Şu ne istediğini bilmeyen karakterlere uyuz olurum. Tek sorun Lexie değil bu arada, Connor Rock yıldızıyım diye kadından kadına geçmeyi kendi doğası olarak görüyor, bu nasıl mantık? Ayrıca sevgili yazar, eğer Tex ve Lexie’ye bu kadar yakından etkileşim vereceksen onları kitabın çifti yapmalıydın böylece Connor’ın boş triplerini çekmezdim. Ya da Lexie’nin daha fazla Connor’la etkileşimi olsaydı ben sinir olmazdım. Neden bu kız grubun her üyesiyle mutlaka bir şey yapmak zorunda? Birde kızın aşamadığı ölen eski kocası var, ay daraldım yemin ederim.
Bu normalde bir sorun mudur bilmem ama sürekli erkeklerin dış görünüşlerinin betimlenmesi beni rahatsız etti. Ayrıca “inanılmaz yakışıklılar, hepsi çok cekici” gibi bir sürü cümle ağırlığı olmasına sinir oldum. Anladık, onlar acayip, süper yakışıklı ve çekiciler. Bunun yanı sıra yavşaktılar, sanki hayatlarında hiç kız görmemişler gibi kitap boyunca Lexie’e sulandılar. Ağızlarından8/10#çevirigiller
Uzun zamandır Rock Stars serisi okumamıştım.Çok özlemişimm.
Seri toplam 4 kitaptan oluşuyor.Buraya sadece ilki eklenmiş maalesef önce bunu belirterek yorumuma geçeyim.
Fractured Rock grubuna ait serinin ilk kitabı Connor ve Lexie’nin kitabı.Eşini kaybetmiş Lexie bir fotoğrafçı olarak çalışmaktadır.Grubun fotoğraflarını çekmek için seçilince karizmatik solistimiz Connor ile yakınlaşmaya başlar.Sevdiğim bir çift oldular.Kitaba puanım 8/10!!!
İkinci kitabımız tatlı ayıcık Tex ile Noah’ın kardeşi Eden’in hikayesi.Sen arkadaşımın kız kardeşisin klişesi mevcut ama çok tatlı bir ikiliydiler.Puanım 8/10!!!
Üçüncü kitabımız Grubumuzun çapkın davulcusu Noah ve sinir bozucu ilk aşkı Summer’ın hikayesi.Kız beni o kadar delirtti ki anlatamam.Böyle saçını başını yolasım geldi.Kendini bu kadar ezik gören az karakter okumuşumdur.Ama üzümlü kekimiz Noah muhteşemdi! Kızdan dolayı 6/10 puanım!!
Son kitabımız ise ki benim en sevdiğim kitap oldu kendisi.Sessiz ve esrarengiz basçımız Zac ve tatlı kızımız Cassie ‘nin hikayesi.Grubun gitar teknisyeni Cassie kötü bir ayrılık yaşar ve Zac tarafından korunmaya alınır.Zac hem ilişki istememekte hem de kıza olan ilgisini engeleyememektedir.Zac benim yaralı şovalyem çoookkk muhteşemdi.Puan 9/10 !!
Sonuç olarak okuyun,okutun
İyi okumalar!
“If neurotic is wanting two mutually exclusive things at one and the same time, then I’m neurotic as hell.”
The fig tree as a metaphor for my entire existence. Poetic, really. That paragraph changed the trajectory of my life. Nobody describes the feeling of paralyzing indecision and the desire to be everything everywhere all at once like Sylvia Plath does, i fear.
A fractured psyche, a fractured narrative. It felt a bit disjointed and disorienting while reading, but i get it.
Bu serinin ilk iki kitabı ülkemizde çevrildi ve ben ikisini de çok sevmiştim ama kitapta en çok merak ettiğim kesinlikle Shy'ın hikayesiydi. En son kitabın onun hikayesi olduğunu öğrenince basılmasını beklemeden okumaya karar verdim. Öncelikle Shy ve Ramsey'e bayıldım, aşık oldum. Özellikle travmalı hayvanlar için yaptıkları... Aynı zamanda ikisinin de çok yaralarla dolu olması :( Yine de birbirlerine o kadar güzel bağlandılar ki kitap benim için kesinlikle 10/10 gidiyordu.
Ta ki bazı olaylar tekrarlanıp beni boğana kadar. Spoiler vermek istemiyorum ama bu kadar olaya gerek var mıydı gerçekten? Ya sondaki olay ya da aralardaki olaylar olsa yeterliydi. Zaten travmalı iki karakterin gelişimini okumaya çalışırken bu olaylar silsilesi bir okuyucu olarak beni boğdu.
Ama yine de Shy ve Ramsey'den bir an bile sıkılmadım. Mükemmel kalpleri, merhametleri, o iki yaralı çocuk için yaptıkları... Çok güzeldi :(
