Bu bir ateştir ki mahiyetini bilmeyiz, vücudundan haber almayız; o yavaş yavaş, vazifesinden emin, devam eder; nihayet bir gün birden bire, bir hiç, bir dakikalık bir anlama bize gösterir ki kalbimizde bir yangın var. Nedir? Nereden doğmuştur? Bu yangın nasıl serseri bir rüzgarın kanatlarıyla düşerek orayı tutturmuştur? Bilemeyiz.
Bu durumu görseydi çok kırılırdı, diye düşünmüş. Köh köh öksürür, gülünç duruma düşmemek için de ölüyormuş gibi yapardı. Ben de ona özen gösteriyormuş gibi yapmak zorunda kalırdım. Yoksa gerçekten de ölürdü beni üzmek için.