Sözcük bir simgedir ; insanları , manzaraları, ağaçları , bitkileri , fabrikaları ve hatta pekinlileri içine alıp yutan bir hazdır.
Derken Şey , sözcüğün yerini alır , sonra tekrar Şeye dönüşür ama artık özü değişmiş, düşsel bir örgüyle yeniden dokunmuştur .