Bazen ah diyorum durmadan,
Şimdi ben ahlatın başında,
Otuz iki yaşımda.
Ahlar ağacı gibi.
Rengarenk çaputlar bağladım
yıllarca dallarıma,
Mavi, mor, kırmızı ve yeşil,
İstedim, hep istedim,
Sen iste derdim,
iste yeter ki vereyim.
Her istediğimi verdim,
Arttım, fazlalaştım,
Eksikli yaşamaktan.
Ahlar ağacıyım, gibisi fazla.
Başka bir şey istemem,
Artık beyazlaşan üç-beş tel saçıma,
hesabımı vermekten başka.
Vasiyetimdir;
Dalgınlığınıza gelmek istiyorum
Ve kaybolmak o dalgınlıkta…