Çiğdem Yıldırım
@fraukafka
58 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
Çok zeki ve gözlem yeteği gelişmiş bir adam olan Samim'in, çevresindeki insanların karakterlerini ve olayları uzun uzun tahlil ettiği satırlar için bile okunması gereken kitap...
Spoiler içerebilir***
Meral'in sürekli yalan söylemesi ve Samim'in çok ilginç ayrıntılardan yola çıkarak bu yalanları ortaya çıkarması kitabın en eğlenceli yanıydı. Gençlerdeki içi boş Batı hevesi, kibirli ve entelektüel bir adamın genç ve deneyimsiz bir kıza olan zaafı, toplum baskısından dolayı muhafazakârmış gibi davranan bir aile... Peyami Safa'yı bir de böyle okuyun.
Ayrıca bkz. Simeranya.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabın, okura bilgi birikim açısından bir şey katacak nitelikte olduğunu düşünmüyorum. Fakat 1-2 günde okunabilecek kadar sade ve akıcı bir anlatım ve sürükleyici bir kurgusu var. Okuma alışkanlığı edinmek isteyenlerin okuyup sevebileceği türden bir roman. Aile içi iletişimsizlik konusu güzel işlenmiş ancak edebi dilden yoksun olduğu kadar kurguda da bariz aksakliklar vardı. Ispanyada yaşayan Pilar'ın, bir gün eşi Eyüp'ten haber alamaması nedeniyle onu aramak için İstanbul'a gelmesi, Eyüp'ün ailesinde kalarak onu araması ve bu sırada yanına aldığı Eyüp'ün rüya günlüğünü okuyarak ipuçları araması... Uzun karakter tahlilleri ve araya serpiştirilmiş rüyalar. Yeni bir yazar tanımış oldum, bu kitabın da katkısı bu olsun bana.
Öncelikle kitap bir yazar tarafından değil bir gazeteci tarafından yazıldığı için edebi derinlik aramamak gerek. Araştırma süreci uzun yıllar sürmüş. Kaynak kısıtlı olduğu için de gerçeklik ve kurgunun iç içe olduğu okunası hoş bir kitap çıkmış ortaya. Afife Jale bilindiği üzere sahneye çıkan ilk müslüman kadın. Başına gelecekler, karsilasacagi zorluklar binlerce kez kendisine hatirlatilsa dahi bunun tam anlamiyla ne demek olduğunu anlayacak yaşta ve olgunlukta değil o zamanlar. Afife ülkesini çok seven, kalburustu bir ailede yetişen, şımarık büyütülmüş bir paşa torunu. Ancak sahneye çıkan ilk müslüman kadın olmak onun için bir ideal veya ülkesi adına üstlendiği bir rol değil. Afife tutku derecesinde tiyatroya aşık ve bu uğurda bir çok şeyi feda ettiği için ileriki yıllarında tiyatroya mahkum. Çünkü yapabildiği tutunabildigi baska hicbir ugrasi, ideali yok. Büyük bir yetenege sahip olduğu açık, ancak tabiatı gereği çok kırılgan ve güçsüz. Güçlü olmasini bekleyebilecegimiz bir dönemde de geçmiyor zaten hikayesi. Dönem şartları içinde degerlendirildiginde oldukça cesur ve dikbasli ancak gerek morfin bağımlılığı gerekse yanlış tercihler sonucu büyük bir yikima surukleniyor. Kitap Osmanlının dağılış-cumhuriyetin kuruluş dönemini ve tarihi etkileyen önemli olayları ve sahislari da okuru sıkmayan bir anlatimla ele almış. Iyi ki okudum diyebileceginiz bir kitap Nefesi Tutku Olan Kadın Afife Jale
Bir polisiye romanından beklenenleri karşılamayan bir kitap olmuş. Zira Başkomiser Nevzat okuyucudan daha geriden geldiği için olaylar heyecan ya da merak uyandirmiyor. Her bölümün daha başlıktan tahmin ediliyor olması, ana temayla ilgisiz birçok bölüm içermesi, diyalogların çok yuzelsel ve yapay olması kitabın içine girmeyi engelliyor. Anlatımın sadeliği kitabı akıcı hale getirse de okuyucu karakterle bağ kuramıyor çünkü onlar da son derece basit ve yüzeysel işlenmiş. Kitabın, hakkında olumlu yorum yapabileceğim tek yönü : Hayır akiciligi değil. Suç-ceza-empati gibi olgular üzerine düşünmeye davet etmesiydi. Özellikle, suçluyla gereğinden fazla empati kurmanın mağdura haksızlık anlamına gelebileceği,anlamaya çalışmakla hak vermek arasındaki ince sınır gibi konular düşünmeye değerdi.
Spoiler:
Kitap boyunca kimi tahmin edecek olsak Nevzat Başkomiser de onu tahmin ederek katilin o olmadığını hissettirdi. Katili bulduran ise zeka ve yetenekten ziyade tesadüfler oldu. Kusursuz cinayetler işleyen Körebe'nin son kurbanı Nevzat'ı öldürme işinde bu kadar acemice ve akilsizca davranması inandiriciliktan uzaktı. Ayrıca malesef katilin alakasız ve önemsiz bir karakter olması kadar çok konuşup gevezelik ederek sıradanlaşması da hayal kırıklığı idi.
Bende bu kadar her cümlesinin altını çizme isteği uyandıran az kitaba rastladım. Gerçekten reşat nuri nin ustalık eserlerinden. İnanılmaz karakter tahlilleri, sürekli gülümseten örneklemeler ve olay akışı hissi olmamasına rağmen akıp giden bir kitap... Tasvirleri ve örnekleri bakımından evrensel buldum. Bugün yazılmış kadar zaman ötesi ve gözümüzün önünde yaşaniyormuşçasına canlı bir anlatım var kitapta. Sindirerek okunmalı
