Artık sizlerden ayrılma zamanımın yaklaştığını biliyorum. Şimdi yolumuza gidelim; yani ben ölmeye, siz yaşamaya... Sizce hangisi daha iyi? Hiç kuşku yok ki bunu ancak Tanrı bilebilir.
Dolayısıyla, Tanrı'nın adına kendi kendime şu soruyu sordum: Onların ne bilgeliğine ne de cehaletine sahip olmadan kendin gibi olmayı mı yoksa onlar gibi hem bilge hem cahil olmayı mı tercih edersin?
Düşünce bulunmayan yerde elbette kargaşalık olacak, yığınlar bilgisizlik içinde acele kararlar aldıkları için düşünmeye zaman bulduklarında üzüntüyle pişmanlık duyacaklardı. Yalnızca insan kalabalığının bilgelik sağlayacağını düşünmek bayağı ve boş bir inanç; yığın halindeki insanların, yalnız ve tek başına olan kişilerden daha çılgınca davrandığı evrensel bir gerçek değil miydi?