Fremdartig
@fremdartig
Maggie O’Farrell’ın tarzını sevenler için çok uygun bir roman. Ben yazarın anlatımını çok sürükleyici bulduğum için kitabı elime aldığım gün bitirdim. Tek sıkıntım yazarın her kitabında aynı formülü tekrarlıyor olması: birbirini tanımayan iki aşığın hikayeleri bağımsız olarak başlayıp kitabın ortalarına doğru kesişir, baştan beri ipuçları verilen bir gizemli olay son 70 sayfada açıklanır, kitabın anlatımı da hem zaman içerisinde ileri geri, hem de üç jenerasyon karakterler arasında zıplayan birkaç paragraflık parçalardan oluşur. Buna rağmen karakterlerin hepsi önceki romanlara göre farklıydı ve bütün karakterler oldukça derinlikliydi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazarın arka kapak yazısında “Sıradanlığın üst insanı” olarak tasvir ettiği İdris Amil Hazretleri gerçekten galiz bir insan, bir nebze olsun diğerkamlıktan yoksun, aklı sadece kötülüğe ve fırsatçılığa çalışan bir karakter. Ben okuyunca karakteri sıradan olarak değerlendirmemiştim, belki benim naifliğimdir.
İhsan Oktay Anar inanılmaz bir yazar, Kasımpaşalı bir kabadayının hayatı gibi bir konuyu sahici karakterler ve diyaloglar, diğer yandan edebi referanslar ve felsefi tespitlerle harmanlaması büyük bir başarı. Anlatımın gerçekten komik olması ve yer yer sesli güldürmesi de cabası. Diğer Anar romanlarına göre daha rahat okunan bir roman, çok beğendim.
Bu ciltte 1921-1940 yılları arasında doğan yazarların hikayeleri yer alıyordu. Birçok yazarla Selim İleri’nin beğenisinden geçen hikayelerle tanışmak çok keyifliydi. İsimsiz ücra köylerden Almanya şehirlerine uzanan, toplumun her kesiminden bireyin iç dünyasını anlatan her bir öykünün damakta bıraktığı tat eşsizdi. En vurucu bulduğum hikaye Erhan Bener’in Alabalık isimli hikayesi oldu, okurken müziğin, Paris gecelerinin, gençliğin macerasının büyüsüne kapıldım. Keşke bir roman olsaydı, tıpkı Kürk Mantolu Madonna gibi milyonlar tarafından sevilebilirdi.
