Fahriye Ezici
@freydis
Reklam
Tünelin ucunda ışık göremesek de bir ışığın var olduğuna er ya da geç görüneceğine inatla inanmamız gerekir.
Bazıları,geleceğe olan inançlarını kaybetmedikleri için sabrederler.Bazıları,işi bitirmeye cesaret edemediklerinden.Korkaklık hiç kuşkusuz hor görülesi bir şey ama gene de yaşamın düzenine dahil.Tıpkı boyun eğmek gibi,o da hayatta kalmanın bir aracı.
“Dünya tarihi her zaman haksızlık ve
adaletsizlik üzerine yazılmıştır çünkü o sadece o güçlü olanların sıkıntısından, dünyaya hükmedenlerin zaferinden ve dramından söz eder.Sanki ölümlü bir bedene yapılan işkence ve eziyet,ötekine yapılanlarla aynı değilmiş gibi,küçüklerin ve karanlıkta kalanların önünden sessizce geçip giderler.”
En büyük devrim her şeye rağmen yaşamaktı.
Gülmek ise her karanlığa şafaktı!
“Fakat her gölge,aynı zamanda ışığın çocuğudur ve yalnızca aydınlığı ve karanlığı,savaşı ve barışı,yükselişi ve düşüşü görenler hayatlarını gerçekten yaşamış demektir.”
