Alper
@frezman
168 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·736 syf.·
11 günde okudu
·2023 58. kitabı
Reklam
"Bilmiyorum sevgili dostum, bunu bana sorma. Yaşamımda olması gereken ne varsa şiirime kattım ben; şimdiyse her şeye yeniden başlamak için çok geç. Şu anda aklımda olan tek şey, her şeyin sonradan farkına varıp pişman olmaktansa, yaradılıştan ateşli, hayat dolu bir insan olmanın daha iyi olduğu. Eğer sarhoş olman gerekiyorsa bunu adabıyla yap ve yerle bir et orayı. İşte böyle düşünüyorum sevgili dostum."
"Mutluluk, gün ışığı nerede, öyle güzel devrilen, havalara fırlayan kalın tahta kukalar nerede, alçak gidonlu, büyük vitesli bisikletim nerede? Hiçbir şey hiçbir zaman yok olmaz diye bir kural var, maddeler yok olmaz denir, o zaman kukalarımın parçaları, bisikletimin tekerlekleri hala duruyordur bir yerlerde. İşin acı yanı da onları bir daha hiç bulamayacak olmam, hiçbir zaman. Bir keresinde sonsuzluğa dönüş üzerine bir şeyler okumuştum. Ama ya bu karmaşık sabır oyunu bir kez daha tekrarlanmazsa? Dur bakayım, kavrayamadığım bir şey var... evet şu: Her şey biter mi acaba? Yani şu anda yabancı bir şehirde yalnızım. Sarhoşum. Konyak katılmış biradan başım zonkluyor. Çizgiyi aşmış durumdayım. Eğer kalbim durursa şu anda bütün dünyam da onunla birlikte sona ermez mi? Anlayamıyorum."
“O bir Tanrı'ydı, yok olmuş bir dünyayı yeniden yaratan bir Tanrı. Yeniden yavaş yavaş can veriyordu o dünyaya, tamı tamına var etmeden içine yerleştirmeye cesaret edemeyeceği o kızı mutlu etmek için yapıyordu bunu. Onun hayali, onun varlığı, onun anısına ait gölge sonunda ona da can vermesini, onu da diriltmesini buyuruyordu ve o bilerek uzaklaştırıyordu bu hayali kendisinden, çünkü o hayale yavaş yavaş yaklaşmak istiyordu, adım adım; tıpkı dokuz yıl önce yaptığı gibi. Bir hata yapmaktan, belleğin ışıltılı labirentinde kaybolmaktan korkarak, arada bir unutulmuş birkaç parça şeyi almak için geri dönerek, ama asla hızlı gitmeyerek, geçmiş yaşamını dikkatle, özenle diriltiyordu.”
Hayaletler Evinde Gündüz DüşleriEdebiyat & Roman
Nabokov’un ilk romanı Maşenka yazarın okuduğum ilk romanıydı ve daha ilk bölümden sevdiğim yazarlardan biri olacağını anladım. Berlin’de bir pansiyonda başlayan hikayeye ülkesini terk etmek zorunda kalmış Ganin’in gözünden dahil oluyoruz. Mutsuz bir ilişkiyi bitirmek üzere olan karakterimiz Berlin’den de ayrılmayı düşünüyor. Ülkesi Rusya’dan ayrılmak zorunda kaldığı zamandan beri onu meşgul eden sürüklenişe ise gençlik aşkı Maşenka son veriyor. Eski sevgilisinin bir hafta sonra geleceğini öğrenen Ganin’in bütün dünyası Maşenka oluyor ve beraber yaşadıklarını hatırlarken sadece onu ve aşkını değil kaybettiği ülkeyi de hafızasında olduğu gibi korumaya çalışıyor.
Kitaba başlamadan benim için bu kadar özel bir kitap olacağını düşünmemiştim. Belki de sadece bir aşk hikayesi değil onun hatırlanması olduğu için bu kadar etkileyiciydi. Hikayenin aslı ne kadar basit olsa da yazarın üslubuyla çok farklı bir tona kavuşuyor. En öne çıkan eserlerini henüz okumamış olmama rağmen Nabokov’a bu kitapla başladığıma memnunum. Bu kitaptan başlamak isteyenlere tavsiye ediyorum.
Reklam