Yazar:
Vladimir Nabokov
Çevirmen:
Esra Birkan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 60 dk.
Sayfa Sayısı:
141
Basım Tarihi:
Temmuz 2019
İlk Yayın Tarihi:
1926
Yayınevi:
İletişim Yayınevi
Orijinal Adı:
Rusça: Машенька [Maşenka]
ISBN:
9789750510434
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nabokov'un ilk romanı olan Maşenka hem karakterleri, hem de betimlemeri ile iyi ki okudum dediğim, çok sevdiğim kitaplardan bir tanesi.
Durağan ilerlemesine rağmen bir kere kendinizi Nabokov'un satırlarını kaptirdiğiniz zaman satirlarin katman katman açıldığını fark ediyorsunuz.
Bir Rus pansiyonu içinde hem birbirinden farklı karakterlerin hayatlarına, hayallerine dokunuyoruz hem de ana karakter Ganin'in hayatına daha yakından bakma fırsatımız oluyor.
Nabokov ile tanismayanlar için harika bir tanışma kitabı olacaktir.
8/10
2018 18. kitabı
Bizler, ben, sen, o, herkes..
Bazen hiç istemediğimiz halde bulunduğumuz yerden ayrılmak zorunda kalırız. Ya da kendi gerçeklerimizden kaçarız, bencilce davranırız ve geride bıraktıklarımızı önemsemeyiz..
Hiç bilmediğimiz, hiç tanımadığımız yollar çıkarır hayat karşımıza. Bir şekilde uyum sağlamaya çalışırız ve sağlarız da. Ne kadar olur orasını bilmiyorum tabi. En azından yaşamak zorunda olduğumuzu biliriz. Bu kaybolmuşlukla başkalarının hayatına dokunur onları da kaybederiz.
Bilmediğimiz insanlarla aynı yerde yaşamak zorunda kalırız. Hepimiz birbirimizden o kadar farklıyızdır ki.
Bilinmeyiz, anlaşılmayız, anlatmayız...
Heh işte bir de aramızda muhakkak biri olur ki o da umutlarıyla yaşar. Her gün bıkmadan usanmadan amacına ulaşmaya çalışır. Bu süreçte ölmekten korkar.. Çünkü tek bir hayalini de gerçekleştirmeden ölmek istemez. Özgür olmak ister! Yaşamak ister... Ama bazen sadece istediğiyle de kalır. Her şey mutlu sonla bitmeyebilir di mi?
İçimizde biri olur, koşulsuz sevginin nasıl olduğunu gösterir bizlere. Sevilmeyeceğini bildiği halde sever. İçi nasılsa dışı da öyle siyahlara bürünür. Bekler, sadece bekler. Ama neden? Kaybedecek bir şeyin yokken neden sadece beklersin ki?
Onca farklılığın arasında bile geçmişten hatıralar bulabiliriz. Geçmişin ne zaman ve nerede peşimizden geleceği belli olmaz. İstediğin kadar uzağa kaçsan bile bir gün hiç beklemediğin bir an gelip seni bulabilir. İşin garip tarafı da sen her şeyin aynı olacağını sanırsın. Ah ne büyük yanılgı. Bir insan yaptığı hatalardan ve kendi büyük benciliğinden sonra karşı tarafın onca yıl geçmesine rağmen aynı olmasını nasıl bekleyebilir ki? Az önce dedim ya size “ah ne büyük yanılgı,” diye.. İşte hayat bazen eyleme geçmeden önce yanıldığımızı bizlere gösterir.
Karakterlerden bahsetmek yerine böyle
“Hafıza her şeyi hayata geri getirebilir, kokular hariç… Oysa hiçbir şey geçmişi, bir zamanlar ona bağlı olan bir koku kadar tamamen canlandırmaz.”
Bir insanın kokusunu unutmak ne kadar da acı değil mi? Hatıraların arasından çekip çıkartamadığımız tek şeydir belki de. Muhafaza etmeye çalışsak bile gerçek sahibiyle bütünleşemez.İstediğimiz mutluluğu ve huzuru edinemeyiz. Sebebi sadece koku hafızamız değildir tamamlayamadığımız geçmişle olan bağıdır belki de… kim bilir kokular sandığımız kadar masum değildir; bir gülümseme, hüzün sevinç ve heyecandır bizim. Geçmişteki “bizdir” o koku. Kendi hafızamızdır belki de hatırlayamadığımız üzüldüğümüz…
Gelelim kitabın kokusuna pardon konusuna Maşenka, yazarın ilk romanıdır. (1926). Rusya’dan devrim sonrası Berlin’e göç etmiş bir grup Rus’un, gri bir pansiyonda sıkışıp kaldığı hikâyedir. Ganin, eski bir sevgilinin adını duyunca geçmişe döner ve geçmiş, renkli olsa da eksik,kokusu uçmuş, sesi silik, sadece tozlu bir cam şişe gibidir. Roman, hafızanın sınırlarını, özlemin ağırlığını, göçmenliğin yalnızlığını sorgulatıyor okura. Bazı şeyleri yazmak onu yaşamanın gerekli olduğunu söyler bize. Özellikle böyle derin konularda. Geçmişe olan özlemin geleceği şekillendirme çabalarının bir örneğidir aslında kitap. Kendi toprağına hasret bir yığın insan… düşünsenize ne büyük çaresizliktir aslından kopmak, kopartılmak ve olduğun yerle kendini bağdaştırıp yaşama tutunmak…
Öyle bir kitaptı işte…
Ben bayıldım ama sizi bilemem…
... fakat belki de gerçek mutluluklarının gerçekten bittiğinin farkına varmışlardı.
Nabokov 'un ilk romanı' Maşenka'yı geceye emanet ettiğim şu dakikalarda, bir insan neden büyük bir yazar olur tekrar anladım. Bu öylesine bir dil öylesine eşsiz bir uslüp ki okuyucuya nereden nereye nasıl bu kadar güzel söyletilir!
Maşenka Gann'in dört günlük mü yoksa ömürlük mü sevdiği, heyhat buna kim cevap verebilir..
Bir asansörün için derin derin nefes almaya çalışırken Alfyorov sistematik bir şekilde hiç susmadan konuşurken, Rusya özlemiyle Berlin in kokuşmuş bir pansiyonunda amaçsız eski bir subay olarak yaşamak ne kadar zor?
Hele bir çekmecede saklanmış olan Maşenka..
Gann'in ilk aşkı ve yan pansiyonerin şimdiki karısı nasıl olur da aynı Maşenka olur...
Ve bir trenle gelecek olan aşk sahiden gelir mi...
Öylesine özel öylesine derin bir roman ki...
Hadi hemen alın ve okuyun
Vladimir Nabokov
Vladimir Nabokov
Vladimir Nabokov’un sonsuz bekleyişler barındıran bu eseri, ilk romanıdır ve eşine adanmıştır. Rus Edebiyatı’na çokça gönderme yapan kitap, Nabokov’un da referans kitabıymış. Dönüp dolaşıp kendini bu kitapta bulurmuş.
Fazlaca betimleme olmasına rağmen ben çok beğendim, tavsiye edilir.
Maşenka / Nabokov
.
Nabokov'dan okuduğum ilk kitap oldu Maşenka. Kendisinin de yazdığı ilk roman aynı zamanda...
.
Bir aşk romanı gibiydi görünen... Evet aşk var ama bu aşkın altında ülke özlemi, hatıralar var çoğunlukla...
.
Kitaba adını veren kişi yokluğunda varlığını aniden hissettiren bir karakter... Ana karakterimiz Ganin'in gençlik aşkı... Ganin Rusya'dan gitmek zorunda kalmış ve Berlin'de yerleşmiştir... Burada kötü bir pansiyonda Rus göçmenle birlikte kalır, oda numaraları eski takvim yapraklarındandır... Nisan ayının ilk altı gününün kullanıldığı bu takvim yapraklarından oda numaraları nedense hoşuma gitti...
.
Ganin, Maşenka'nın pansiyona geleceğini öğrendikten sonra eski anılarına gider... Rusya'daki hayatına... Aslında bir Rusya aşkı romanı Maşenka... Okuyunuz efenim...
Yirminci yüzyılın en önemli edebiyat figürlerinden biri olan Vladimir Nabokov yazar, şair, tenis hocası, satranç danışmanı, çevirmen, edebiyat profesörü ve kelebek uzmanı kimlikleriyle üç kıta, beş ülkeye yayılan hayatıyla oldukça ilgi çeken birisidir.
Yazarın iki dilde yazdığı/yazıp tercüme ettiği romanları, Rus aristokrasisine mensup olmakla Çarlık Rusya’sını modernleştirme çabasını bünyesinde barındıran bir baba ile kökleri Alman aristokrasisinden gelen bir annenin en büyük evladı olarak 1917 Bolşevik devriminden sonra İstanbul üzerinden Avrupa’ya iltica etmek zorunda kalan yirmi yaşındaki Vladimir’den; büyümekte olan Nazi baskısından Rus Yahudisi eşini korumak için küçük çocuğuyla 1940’ta Amerika’nın yolunu tutarken erkek kardeşini bir Nazi kampında kaybeden yazar Vladimir “Sirin”den; “bana kollarını açan ikinci vatanım” dediği Amerika’yı bir uçtan bir uca dolaşan edebiyat profesörü ve kelebek uzmanı Vladimir Nabokov’dan çok izler taşır. Kendisine fazlasıyla “kötü” bir şöhret kazandıran ama edebi olarak diğer romanlarından hiç de ön planda olmaması gereken Lolita, belki de yazarın gerçek edebî değerinin altını çizmekle birlikte önüne de geçmiştir. Aslında belki de onun gözünde bu eser, getirdiği maddi rahatlamayla emekliliğin ve hayatının son dönemini oğluna ve kız kardeşine yakın yaşamak için taşınacağı İsviçre’nin yolunu açmıştır.
İlk romanı Maşenka ise yalnızca bir kadın üzerine değildir yazar için. O, bir daha hiçbir zaman ayak basamayacağı anavatanıdır; onunla ilgili sevdiği her şeydir; ilk aşkının kendisidir; en büyük özleminin adıdır. Maşenka, özünde kısacık ve yazarın kendisinin de İngilizce çevirisinin önsözünde ifade ettiği gibi bazı şeylerin havada kaldığı bir ilk roman. Ama bence güzelliği, yazarın ilk gençlik hayatının detaylarını bilince ortaya
HEPİMİZ BİRİZ;Edebiyat
Hayat, sana diyorum; gizemli bir o kadar da süprizlerle dolusun. Ne zaman ne yapacağın belli olmuyor...
Ve senden gelen hiç birşeye şaşırmamalı...
Savaştan kaçıp Rusya' da bir pansiyon da yaşayan altı kişinin hayatları gizli satırlarda...
Hepsi birbirinden farklı karakterler ve hepsinin kendine göre tecrübeleri, yaşam şartları, yaşanmışlıkları var....
Evet yaşlarını almış hepsi, kimisi eşini, kimisi anasını babasını kaybetmiş, kimisi de sevgilisini bırakıp gelmiş fakat bir yere ait olamama hissini yaşadım iliklerime kadar....
Çok başarılıydı bir yere ait olamama ve var olamama durumunu yazarın okuyucuya hissettirmesi muazzamdı.
Pansiyonda ki misafirlerin hep geçmişe özlem duymaları ve hiç ileriye gidememeleri hep geçmişte kalmaları çok etkileyiciydi.
Okuma zevkimi bir nebze azaltan durum ise kullanılan isimler kafa karıştırıcı olmasıydı. Onun yanında genel anlamda yapılan betimleme, tasvirler, hissiyatın okuyucuyla paylaşılması muazzamdı.
Yazarla tanışma kitabımdır Maşenka... Daha çok daha tanımak istiyorum yazarı çünkü kalemine hayran kaldım.
Yazarı bilmeyen ve yazarı hiç okumayanlara öneri niteliğinde olsun.
Kitapla kalın.
Ve özel gün olarak bilinen bugünü,üç yüz altmış dört güne yayan ve sevdiklerine seni seviyorum demekten usanmayan insanlar çoğalsın hayatımızda, çevremizde varolsunlar hepsine selam olsun...
Nabokov bu kitabında da beni şaşırttı. "Karanlığın Kahkahası" nda böyle bir dil, böyle samimi bir anlatım, bu kadar uzun ama yorucu olmayan cümlelerle yazan yazarla neden daha önce tanışmadım diye içten içe kendime kızıyordum.Belki de en iyi eseri bu dedim kendi kendime. Çünkü muhteşem bir kalemle karşı karşıyaydım. Bunu hissedebiliyordum. Ve hislerim beni yanıltmadı, tam istediğim bir dille, kelime haznesiyle, yorumlama kabiliyetiyle, betimlemelerle karşı karşıyaydım. Bugün bu kitabı bitirdiğimde bu sefer daha fazla bir heyecanla, hayranlıkla, umutla yazarın dilinin büyülü dünyasında buldum kendime. Konu itibariyle, belki mutsuz sonun öğretici yanıyla, karakterlerin kendi yazı dünyalarıyla ve aşk dünyaları ile sürgünlüğün o buruk, acımsı, ekşimsi tadıyla kitap sizi en derin ve tezat hislerle alıp kucaklıyor. Soru soruyorsunuz kendinize ve yazara. O döneme dair aşkların, sosyal hayatın, insan ilişkilerinin, vefanın ve de boş vermişliğin zincirlerinden kurtulmaya çalışacaksınız ama kurtulamayacaksınız. Eğer bu gün dünyanın en büyük yazarlarının isimlerini sorsalar; benim şuan en güçlü kalem olduğuna inandığım ve sihirli dünyanın sihirli kalemin sahibi olduğununu kabul ettiğim Vladimir Nabokov bunlardan biri olacaktır. Tüm eserlerini okumayı da boynumun borcu bilirim. Muhteşem. !
Hayaletler Evinde Gündüz DüşleriEdebiyat & Roman
Nabokov’un ilk romanı Maşenka yazarın okuduğum ilk romanıydı ve daha ilk bölümden sevdiğim yazarlardan biri olacağını anladım. Berlin’de bir pansiyonda başlayan hikayeye ülkesini terk etmek zorunda kalmış Ganin’in gözünden dahil oluyoruz. Mutsuz bir ilişkiyi bitirmek üzere olan karakterimiz Berlin’den de ayrılmayı düşünüyor. Ülkesi Rusya’dan ayrılmak zorunda kaldığı zamandan beri onu meşgul eden sürüklenişe ise gençlik aşkı Maşenka son veriyor. Eski sevgilisinin bir hafta sonra geleceğini öğrenen Ganin’in bütün dünyası Maşenka oluyor ve beraber yaşadıklarını hatırlarken sadece onu ve aşkını değil kaybettiği ülkeyi de hafızasında olduğu gibi korumaya çalışıyor.
Kitaba başlamadan benim için bu kadar özel bir kitap olacağını düşünmemiştim. Belki de sadece bir aşk hikayesi değil onun hatırlanması olduğu için bu kadar etkileyiciydi. Hikayenin aslı ne kadar basit olsa da yazarın üslubuyla çok farklı bir tona kavuşuyor. En öne çıkan eserlerini henüz okumamış olmama rağmen Nabokov’a bu kitapla başladığıma memnunum. Bu kitaptan başlamak isteyenlere tavsiye ediyorum.
Yazar Hakkında
Vladimir NabokovYazar · 23 kitap
Vladimir Vladimiroviç Nabokov (22 Nisan 1899 – 2 Temmuz 1977) Rus asıllı ABD'li yazar. İlk eserlerini Rusça yazdı, uluslararası ününü İngilizce yazdığı romanlarla kazandı. En tanınmış eseri Stanley Kubrick ve Adrian Lyne tarafından filme de çekilen Lolita adlı romanıdır.
1899'da St. Petersburg'da aristokrat bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Özel eğitim gördü ve küçük yaşta İngilizce öğrendi. Bolşevikler iktidara geldiğinde aile Rusya'dan ayrılarak önce Londra, sonra Berlin'e gitti. Öğrenimini Cambridge Üniversitesi, Trinity College'de tamamladı. 1923 ile 1940 arasında anadilinde romanlar, hikâyeler, oyunlar, şiirler yazdı ve kuşağının seçkin Rus göçmen yazarlarından biri olarak ün kazandı. 1940 yılında karısı ve oğluyla ABD'ye göç etti ve 1941'den 1948'e kadar Wellesley College'de dersler verdi. 1955'te yayımlanan Lolita'nın dünya çapındaki başarısından sonra, 1959'da Cornell Üniversitesi Rus edebiyatı profesörlüğünden emekli olarak İsviçre'ye yerleşti. İngilizce ilk romanı olan The Real Life of Sebastian Knight'ı 1941'de yayımladı ve bu dili şaşırtıcı bir yaratıcılıkla kullanarak eserlerini İngilizce yazmaya devam etti.
Nabokov, 1977'de İsviçre'nin Montreux kentinde öldü. Yazarlığının yanı sıra, ünlü bir kelebek toplayıcısı ve satranç problemleri yaratıcısıdır.
