ayşe
@frezyaaaa
Şu anda okuduğu kitaplar
Doga aliskanlik ve içgüdü yararsiz
hale gelene kadar zekâya basvurmaz, Degisimin olmadigı ve degisime ihtiyaç duyulmadigu yerde zekà yoktur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sonunda birbirimize kavuşmuştuk. Insanlar hayat
boyu biriyle yan yana yürür. Ama herkes kendi sessizligi
icine gömülmüstür. Bir sey dese de, birinden ötekine hiçbir sey aktarmayan sözlerden öteye geçmez. Ta ki tehlike ana gelene dek! iste o, vakit herkes birbirine can olur,
birden ayn topluluga ait olundugu fark edilir. Başkalarının da oldugunu bilmek insan rahatlatir, yüzlere gülümseme kondurur. Insan, daha yeni bırakılmış, denizin
enginligi karsisinda agzi açik kalan bir hükümlüye döner.
Yalniz para kazanmak icin çalışırken, zindanimizi
kendimiz insa ediyoruz. Yasamaya deger hiçbir sey saglamayan o degersiz paramizla kendi kabugumuza çekiliyoruz
.
ayşe
, bir kitap okuduPuan vermedi·687 syf.·
35 günde okudu
·Okunma: 09 Kasım 2022 00:22
·2022 26. kitabı
Manevi utanç duygusu fiziksel zarar korkusundan üstün gelir .
1000okur
@1000o
·Dikkat! Kitap içerisinde bize sunulan fikirlerden bahsetmiş bulundum. Bunu spoiler olarak değerlendirenler olabilir. Bu yüzden uyarıda bulunuyorum.
Barış Özcan ağabeyimizin tavsiye ettiği bu kitabı okumuş bulundum.
İnsanın 'sadece makine' olduğunu savunan yaşlı amcamız ile genç arkadaşımızın diyalog savaşı ile karşılaştım kitapta. İlk sayfasını okurken nereye soktun beni Barış abi, desem de hemen sonrasında açtı kitap kendini bana.
Ben ayfaları çevirdikçe sayfaların bana çevirdiği sorular aklıma tokat atmaya başladı. Yaşlı amcanın, "insanın kendi kendine fikir üretemeyeceği, bütün fikirleri dışarıdan sağladığı" gibi bir fikri vardı. Ben bunun doğruluğunu düşünürken, "İnsanların kendi üzerinde hak iddia edemeyeceğini" de söyledi. Oturup bunları not aldıktan sonra devam ettim. "İnsanın başarısı kendine ait değildir, sadece yapısına ve dışarıdan bunu şekillendiren etkilere aittir." İşte biraz kafam almaya başlamıştı, bunun ilk hipotezle bağlantısı vardı.
Ben daha bunları sorgularken yeni bir tokat daha geldi amcadan. 'İnsanı bir şey yapmaya iten tek bir dürtünün olduğunu ve bunun da -ruhunu tatmin etme dürtüsü- olduğunu' söyledi. "Başkasına yardım ederken bile önce kendi ruhumuz için yaparız." Vay be! Biz nasıl insanmışız?
Kitabın devamında amca yukarıda ki söylediklerini örneklerle açıkladı. O zaman daha da tatmin oldum. Sonra, insanın içindeki bu dürtünün eğitilmesinden bahsetti. Çokta güzel bir tembihi vardı.(syf69) Hayatımda aldığım en değişik tembih diyebilirim. Ben kendimi eğitmekle savaşırken bir de içimdeki dürtü çıktı başıma.
Kitabın sonlarına yaklaşırken; 'aklın insandan bağımsız olduğunu ve insana itaat etmediğini' de öne süren amcanın, bunları bir de yemek tarifi verir gibi rahat anlatmasını da görmüş bulundum. Yok artık daha neler! Ne işe yarıyoruz o