Ben, toplumun bana öğütledigi gibi konuşabilecek ,yürüyebilecek ,para kazanabilecek bir insan olmadığımı anladım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ben yirmi yaşıma kadar hiç hata yapmamıştım ama mutlulugu da bulamamıştım.Çünkü kurulan hiçbir mantıklı denklemde yer almayacak kadar garip düşünceler geziyordu içimde.Sonra bir sürü hata yaptım .Yüzlerce.En küçünden en büyüğüne kadar .Birçok zaman teğet geçtim mutluluğa .Belki daha az düşünseydim ,dokunabilirdim o sürekli duyguya ama mutluluğun ,tatmin olmanın bir göz kırpması kadar kısa sürdüğünü anlamam zor olmadı.Uğruna hatalardan kaçınılanacak bir bok değildi mutluluk !
Bir gün gelecek ve kimseyi gereksiz ayrıntılarla sıkmamak için ,birileri de bu dünyayı özetlecekti
Dünyayı güzellikler kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak herşey
