sude
@frzzn
kendime ayırdığım dünya
arkadaşımın önerisi üzerine okuduğum bir kitap verity.
okuyan herkesi çok şaşırttığını söylediği için ilgimi çekmedi diyemem, ters köşe içeren kitapları ve animeleri severim. yüksek bir beklentiyle başladığım için mi bilmiyorum, sonuna beklenildiği kadar yükselemedim. aksine hoşuma gitmeyen kısımları mevcut.
kitap gidişat ve insanı kendine çekme yönünden çok başarılı. konusunun bir kısımda eşsiz olduğunu düşünüyorum fakat sonu...
böyle bir kurguya yapılan son bu olmamalıydı.
-spoi-
öncelikle verity'nin çok kolay öldüğünü düşünüyorum. oldubittiye gelen sahnelerden biriydi benim için.
kitapta iç dünyasını en iyi bildiğim karakter verity diye düşünürken lowen'nın bulduğu mektup sayesinde aslında hiç tanımadığımı fark ettim. 
Colleen Hoover kadının manipüle edebilme yeteneğini o kadar iyi yansıtmış ki kitabın hayran olduğum tek kısmı bu olabilir.
kitabın sonu;
verity'nin gerçekleri manipüle etme konusunda usta olduğu açıktı. geriye tek bir soru kalıyordu: hangi gerçeği manipüle ediyordu?
mektuptan hemen sonra bunları yazıp kitabı bitirseydi benim için zirve olabilirdi.
lowen'ın mektubu parçalara ayırıp yok etmesi, jeremy'e öğrendikleri hakkında tek kelime etmemesi, karnında yedi aylık çocukla "biz aile kurduk bu bozulmamalı" diyerek hayatına devam etme kararı alması çok saçmaydı. yazılanlara inanmayıp adamı üzmemek için susması bir noktada anlaşılabilir. lakin "ya verity doğruyu söylüyorsa ve kadını boşuna öldürdüysek" sorgusunu yapmak yerine "ne olursa olsun jeremy'i suçlayamam, verity'nin çocuğunu öldürdüğüne inanıyordu, biz böyle inanıyorduk o yüzden suçumuz yok" kafasına girdi. verity jeremy'e ne kadar takıntılıysa lowen'ın gözümde ondan aşağı kalır yanı yok. kitabın başında gerçekten ulaşılmaz gördüğüm, iç dünyası çok farklı dediğim kız sonlara doğru aptal başrol
Colleen Hoover kadının manipüle edebilme yeteneğini o kadar iyi yansıtmış ki kitabın hayran olduğum tek kısmı bu olabilir.
kitabın sonu;
verity'nin gerçekleri manipüle etme konusunda usta olduğu açıktı. geriye tek bir soru kalıyordu: hangi gerçeği manipüle ediyordu?
mektuptan hemen sonra bunları yazıp kitabı bitirseydi benim için zirve olabilirdi.
lowen'ın mektubu parçalara ayırıp yok etmesi, jeremy'e öğrendikleri hakkında tek kelime etmemesi, karnında yedi aylık çocukla "biz aile kurduk bu bozulmamalı" diyerek hayatına devam etme kararı alması çok saçmaydı. yazılanlara inanmayıp adamı üzmemek için susması bir noktada anlaşılabilir. lakin "ya verity doğruyu söylüyorsa ve kadını boşuna öldürdüysek" sorgusunu yapmak yerine "ne olursa olsun jeremy'i suçlayamam, verity'nin çocuğunu öldürdüğüne inanıyordu, biz böyle inanıyorduk o yüzden suçumuz yok" kafasına girdi. verity jeremy'e ne kadar takıntılıysa lowen'ın gözümde ondan aşağı kalır yanı yok. kitabın başında gerçekten ulaşılmaz gördüğüm, iç dünyası çok farklı dediğim kız sonlara doğru aptal başrol
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"halihazırda ikinci kez yaşıyormuşçasına ve ilk seferinde, şimdi olduğu gibi yanlış hareket etmek üzereymişsiniz gibi yaşayın!"
başlarında sıkılıp okumayı bıraktığım, birkaç ay geçtikten sonra tekrar okumaya karar verdiğim bir kitap. toplama kampı anılarını okurken birkaç cümlesinde kendimi buldum desem yalan olmaz. zamanında benzer tutsaklık hissini farklı bir şekilde yaşadım ve açıkçası o cümleleri ben yazmışım gibi hissettim.
sabit fikirli bir insanımdır fakat bakış açımı değiştirmedi diyemem. kitabın neden bu kadar sevildiğini ortalara geldikten sonra daha iyi anladım. can alıcı noktalara değindi ve kendime belirli sorular sorabilmemi sağladı.
sadece insanın anlam arayışı üzerinde kalmayıp psikolojik birkaç konuya değinmesi de benim için artı niteliğinde.
alıntı, "...hayatın anlamı insandan insana, günden güne ve hatta saatler içinde değişebilir."
bu cümleyi hepimizin hayatına katması gerektiğini düşünüyorum. farklı algılar eşliğinde; farklı amaçlar uğruna yaşıyoruz. doğru bulmadığımız amaç uğruna savaşan insanları çok kolay ötekileştiriyor, düşüncesi değişen kişiyi "sen değiştin" diyerek etiketleyebiliyoruz.
fakat kime göre neye göre?
kimse hayatını bizim doğrularımıza ve amaçlarımıza göre şekillendirmek zorunda değil. bunu anladığımızda insanlık olarak biraz daha yol alabileceğimize inanıyorum.
alıntı, "herkes hayat tarafından bir sorguya çekilir ve hayatı sadece kendi hayatıyla, kendi sorumluluğuyla cevaplayabilir."
yazar bu cümlesi ile olayı güzel noktalamış.
farkındalık dolu bu kitabı yazdığı için kendisine teşekkür ederim. 
Viktor E. Frankl
Viktor E. Frankl