fdc
@ftmdrsn
215 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Bir kitabı bitirdiğimde aklımda kalan neyse, birkaç kelimeyle ifade etmeye çalışırım. Bu kitap için ise, “ kendini görmek ve itirafta bulunmak “ oldu. Her gün binlerce gözlemde bulunuruz, çoğuna odaklanmadan bakıp geçeriz ama “görmek” öyle bir şey değil. İnsan farkındalığı arttıkça görmeye başlar ya da kuvvetli bir tetikleyici ile aydınlanabilir. Kitap bu duygu durumuna hizmet etmiş. Kitaptaki kurgu güzel ve üç karakterin geçişleri ve geçmişe gidişler biraz karışıklığa yol açsa da hemen alışıyorsunuz bu duruma ve hakim oluyorsunuz.
Sade bir dil, karakter analizleri iyi ve usul usul ilerleyen bir hikaye.. Üçlemenin ilk kitabı, ikinciyi merak etmedi değilim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“ Ev “, bir kitap kapağı için ne kadar ilgi çekici bir kelime ! Ne kadar samimi ve aitlik hissi uyandırıyor. İnsanın eksikliğini hissettiği ne varsa içini dolduruyor. Nermin Yıldırım’ın okuduğum ilk kitabı ve son olmayacak bunu biliyorum.
Kitap; samimi, sıcacık bir yolculuğa çıkarıyor. Okudukça, okumak isteyeceğimiz bir kitap. Kurgu; paralel hikayelerden oluşuyor, geçişler bağlantılı ve sıkmıyor. Psikolojik çıkarımlar başarılı ve finalden hemen önceki o duygu yükü, beni sarmaladı ve oldukça sarstı.
İşte dokunaklı dediğim romanlardan bir tanesi daha.
İçinizi ısıtacak, gelgitler oluşturacak, merak uyandıracak ve şaşırtacak bir kitap okumak isteyenler için iyi bir tercih.
