İnsan yalnız olunca neler neler düşünür... gerçekleşmemiş hayallerini, uçup giden yıllarını, ilk aşk maceralarını... O pek gerilerde kalan yılları, erişilemeyen ve erişilemeyecek olan isteği hatırlamak, düşünmek de hoş birşeydi. Niye böyle olur? Bunu da bilmez insan. Ama zaman zaman bunları düşünmekten o günleri yeniden yaşıyor gibi olmaktan hoşlanır.
Gözlerini gördün mü Fethi Baba'nın, diyor Çakır. Renk yoktur gözlerinde. Bu ihtiyar nasıl böyle dehşet saçar anlamam, diyor Çakır. Bıçağı çekip devirse bile onu, bir kambur, hep kambur kalacaktır ve hiçbir zaman kahraman olamayacaktır.