Bazı günler içimde hiç şarkı çalmıyor. Dinliyorum, kulak kesiliyorum ama hiçbir ses duyamıyorum. İşte öyle anlarda istikbalimle ilgili umutsuzluğa kapıldığım oluyor. Bu duyguyu beslememeye çalışıyorum. Çıkıp biraz yürüyüş yapıyorum, güzel bir gün batımına denk geliyorum örneğin, ufaktan toparlanıyorum. Yani bazen zorlamak gereksede dünyadan umudumu kesmiyorum
Kendime, öfkemi yaşama veya kızgınlığımı tetiklemiş olabilecek şeyi enine boyuna düşünme imkanı verirsem, kimseye zararım dokunmadan muazzam bir güce erişirim.
Suçluluk ile kırgınlık hissetmek arasında bir seçim yapmanız gerektiğinde her defasında suçluluğu seçin. Bir şeyi reddetmek sizde suçluluk duygusu yaratırken, rıza göstermek ardında bir kırgınlık bırakacaksa suçluluğu tercih edin. Kırgınlık ruhun intiharidır.
Bir insan güçlü olmasına rağmen yardıma ihtiyaç duyabilir, hayatımın bazı alanlarında sağlam durup bazı alanlarında çaresizlik ve kafa karışıklığı yaşayabilir. Yapabileceğimizi düşündüğümüz her şeyi yapmamız mümkün değildir.