Fatma Kılıç
@ftmklcc
Ne kitapsız,ne kedisiz.
İyileşmek için negatif düşünme kuvvetini toparlamak önemli. Negatif düşünce gerçekliği gizleyen kasvetli karamsar bir bakış açısı değildir. Aksine çalışmayan işlemeyen şeyin ne olduğunu inceleyip ele alma iradesidir. Denge nerede bozulmuş? Neyi görmezden gelmişim? Bedenim neye hayır diyor? Bu soruları sorulmadan dengemizi yitirmemize sebep olan stresler hep saklı kalacaktır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Anne babasının onun duygusal açıdan desteklemediği odasına sahip olan çocuk “ ben her şeyi kendim halledebilirim “şeklinde bir tutum geliştirirse iyi olur. Aksi taktirde kendisini reddedilmiş hissedebilir. Reddedilmiş hissetmemenin bir yolu hiçbir zaman yardım istememek, zayıflığını asla kabul etmemek, her türlü değişime karşı tek başına direnecek kadar güçlü olduğuna inanmaktır.
Nesli etkilemiş ancak tam anlamıyla çözülmemiş her şey bir sonraki nesle geçecektir
Anlaşıldığımızı hissettiğimiz oranda kendimizi anlayacak, en derin bilinçaltı seviyelerinde sevildiğimizi algıladığımız oranda kendimizi sevecek, küçük bir çocukken özümüzde hissettiğimiz merhamet oranında kendimize şefkat göstereceğiz.
Gelecekteki ilişkilerin kalıbını, yaşamımızın ilk yıllarında bakıcılarımızla kurduğumuz ilişkilerde yatan sinir devreleri oluşturacaktır