Fatma Kılıç
@ftmklcc
Ne kitapsız,ne kedisiz.
Nasıl hayır deneceğini öğrenmemiz engellendiğinde, bunu sonunda bedenlerimiz bizim yerimize hayır diyebilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Narsizim öncelikle bir ilişki krizidir. Kendi kendisini sürekli cilalayan “ ego/ben” bir yandan da kendi kendisinden nefret eder. Çünkü suyun içerisindeki yansımasına hayran olan “ ben” hiçbir zaman ona ulaşamaz. Ulaşamadığı için de öfkelidir. Bu öfke dış dünyaya yansıtılır artık her şey tüketim nesnesine dönüştürülür. Eşya, tabiat ve insan istisnasız, bu tüketimin hedefi olur.
Aile içi sevgi eksikliği durumlarında, kişi beklediği kabul ve sevgiyi yakınlarında bulamazsa, civarındaki en yakın “su birikintilerine“ yönelir. Bunlar alt gruplar, çeteler, spor kulüpleri, politik oluşumlar, dernekler, moda tren takımları, sözde maneviyat yolları gibi şeyler olabilir.
Temas kurduğumuz bir insanla kendimizde nefret ettiğimiz bir yönümüz rast gelirsek bu gölgeyi fark etmeden o sana yansıtıp onu olduğundan daha kötü görebiliriz.
Kendisi kişisel olarak var olmadan, başkalarının nasıl var olmaya davet edebilir ki?