Fatma
@ftmlvd
Öylesine...
Software Developer
Ankara Ü.
Ankara
10 Ocak
239 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yozlaşmanın Sessiz Anatomisi1000Kitap
Özet:
“Kedi Gezegeni”, dünyalı bir bilim insanının başka bir gezegende yaşayan kedi benzeri canlılarla karşılaşmasını konu alır. Bu gezegendeki canlılar ilk bakışta sevimli, medeni ve kültürlü görünseler de, zamanla içlerindeki yozlaşma, tembellik, kendine yabancılaşma ve çöküş gözler önüne serilir. Lao She, bu hayalî gezegen üzerinden Çin toplumunun modernleşme sancılarını, entelektüel sahtekârlığı, kolonyal etkileri ve ulusal kimlik krizini hicivli bir dille eleştirir. Eser, fantastik gibi görünse de aslında çok gerçek bir sistem eleştirisidir.
Kişisel & Düşünsel Not:
Kedi Gezegeni bana şunu düşündürdü: Bir toplum, düşünmeyi bırakırsa çöküş sessizce başlar.
Yazar, mizahı bir kalkan gibi kullanıyor ama bu kalkanın ardında çok acı gerçekler var: Özsaygısını kaybetmiş bir halk, kendini geliştirmek yerine gösterişle oyalanan aydınlar ve tembellik içinde debelenen bir düzen...
Kitapta hayalî olan şey sadece kediler; sorunlar ise tanıdık, acı ve insana ait.
Okurken sık sık gülümsedim ama her gülüşün ardından içimi burkan bir fark ediş geldi: Lao She aslında bizi yazmış.
Bilimkurgu kılığına bürünmüş bir ayna tutuyor bize — hem geçmişimize hem bugüne.
Felsefi Kapanış:
“Bir toplumu yok eden şey düşmanları değil, kendi körlüğüdür.”
Altıncı Koğuş: Vicdanın Kapandığı Yer·68 syf.··1000Kitap
10/10
Beğendi
·2025 5. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 25 Şubat 2025 00:00
·Özet:
Anton Çehov’un “Altıncı Koğuş” adlı eseri, bir taşra hastanesinde görev yapan Dr. Andrey Yefimic’in, akıl hastanesindeki bir hasta olan Ivan Dmitri ile kurduğu diyaloglar üzerinden ilerler. Yefimic başlangıçta olaylara duyarsız, kaderci ve felsefî bakış açısıyla yaklaşır; ancak Ivan Dmitri'nin sorgulamaları ve acı çığlığı, onun içsel dönüşümünü tetikler. Bu dönüşüm, doktorun sistem karşısında yavaşça çöküşünü ve sonunda kendisinin de altıncı koğuşa kapatılmasıyla trajik bir sona ulaşır. Eser, bireyin sistem içindeki yalnızlığını, pasifliğin tehlikesini ve insanın akılla vicdan arasında sıkışmasını ustalıkla işler.
Kişisel & Düşünsel Not:
"Altıncı Koğuş" beni en çok şu soruyla yüzleştirdi: Gerçek deli kim?
Çehov, toplumun “normal” dediği yapının içindeki akıl dışılıkla, koğuşa kapatılmış ama bilinci açık bir insanın feryadını karşı karşıya getiriyor.
Dr. Yefimic’in felsefeye sığınması, aslında kaçıştan başka bir şey değil. Duyarsızlıkla bilgeliği karıştırması, onun çöküşünü hazırlıyor.
Ivan Dmitri ise sistemin dışına atılmış ama aslında en çok "gören" kişi.
Bazen gerçekten düşünen biri, toplum için tehlikelidir — çünkü fark eder, sorgular, uyum sağlamaz. Bu yüzden dışlanır.
Bu kitap bana şu hissi verdi: Sessiz kalmak da bir suçtur. Ve akıl, ancak vicdanla birleştiğinde insanca bir şey olur.
Felsefi Kapanış:
"Gerçek delilik, olanı görüp de susmaktır."
Aşk Geçer, Sevgi Kalır1000Kitap
Özet:
Cengiz Aytmatov’un "Selvi Boylum Al Yazmalım" adlı eseri, aşkı romantik bir ideal olarak değil, gerçek yaşamın sorumluluklarıyla iç içe geçmiş bir değer olarak ele alır. Asel ile İlyas’ın coşkulu aşkı, zamanla hayatın zorluklarına yenik düşer. İlyas’ın terk edişinden sonra Asel, oğlu ile birlikte Baytemir’in koruyucu sevgisi altında yeni bir hayat kurar. Yıllar sonra İlyas geri döndüğünde Asel’in iç dünyasında bir çatışma başlar: Aşk mı, güven mi? Esas mesele, aşkın yeterli olup olmadığını ve sevginin hangi temeller üzerinde yükseleceğini sorgulamaktır.
Kişisel & Düşünsel Not:
Kitap boyunca beni en çok etkileyen cümlelerden biri şuydu:
“Size şerefim üzerine yemin ederim, kaza geçiren adamın Asel'in bıraktığı adam olduğunu bilmiyordum. Hoş, bilsem bile aynı yardımı yapardım ya.”
Bu söz, Baytemir’in insanî büyüklüğünün aynasıydı. O, sadece Asel’i değil, onun geçmişini de yargılamadan kabul eden bir adam. Yardımı gurura değil, vicdana dayalı.
Aytmatov burada sevginin sessiz bir emek, görünmeyen bir onur, sahip olmaya değil anlamaya dayandığını anlatıyor. Baytemir, sevginin neye benzediğini göstermiyor; sevginin ne olması gerektiğini yaşatıyor.
Felsefi Kapanış:
"Gerçek sevgi, geçmişi yargılamadan bugünü sahiplenmektir."
"Sevgi, sadece kalpte doğmaz; bazen vicdanda büyür ve hayatta kalır."
Güzel Olanı Yaratamayan Güç: Koku Üzerine Bir Düşünce1000Kitap
Özet:
Patrick Süskind'in "Koku" romanı, 18. yüzyıl Fransası'nda doğuştan olağanüstü bir koku alma yeteneğiyle dünyaya gelen Jean-Baptiste Grenouille'un hikâyesini anlatır. Grenouille, eşsiz kokuları takıntılı bir şekilde ararken, insan doğasının görünmeyen ama belirleyici yönlerini keşfe çıkar. Roman, dışlanmışlık, deha, aidiyet ve arzunun karanlık yüzünü yoğun bir atmosferle işler.
Kişisel Not:
"Koku", bana insanın sadece dış dünyayla değil, kendi içindeki boşluklarla da savaş verdiğini gösterdi. Grenouille’un duygusal yoksunluğu hikâye boyunca açıkça dillendirilmedi ama her satırın arasında hissettirdi kendini. Aslında Grenouille sevgiyi hiç istemedi; doyumu nefrette ve kendinden nefret edilmesinde buldu. İnsanlardan gördüğü hayranlık bile ona dayanılmaz geldi. Belki de eksik olduğumuz şeylere kavuştuğumuzda bile tamamlanmayız. Bu hikâye bana görünmeyen arzuların, nefretin ve yalnızlığın da bir kimlik inşa edebileceğini düşündürdü — hem korkutucu hem de çok insanca bir şekilde. Bende ise hayal kırıklığı bıraktı: Böyle büyük bir yeteneğin güzellik yaratmasını isterdim. Oysa o, sahip olduğu her şeyi yokluk ve hiçlik üzerine kurdu. "Koku", bana görünmeyen arzuların bir kişilik inşa edebileceğini ve yeteneğin, tek başına iyilik getirmeyeceğini düşündürdü."
Kapanış:
"Gerçek güç, neyi yapabileceğinden çok, neyi yapmayı seçtiğinde saklıdır."
Tutunamayanlar Son söz1000Kitap
Uzun zamandır bu mecrada ara ara alıntı paylaştığım, çoğu zaman bu mecraya da ara verdiğim süreçlerimde, az çok belli kalemlerimizi tanıdık burada. Bilenler bilir aynı an da birden fazla kitap okuduğum oldu, bu konuyu da bu mecradaki insanlarla tartıştığım da oldu ve bu konuda eleştirildiğim de oldu. İlk bu kitaba başladığım tarihe baktığımda çok şaşırdığım durum ise ben bu kitaba 19 nisan 2021’de başlamış olmam. 1 yıldır bu kitap zihnimde benimle beraber beni okuduğunu, kitabı bitirdiğimde fark ettim. 1 yıldır beni büyüten bu kitabın incelemesini yapmak emin olun benim için tarifi imkansız. Kitabı ilk okuduğum da hissettiklerim ve şu an hissettiklerim çok bambaşka. Bu kadar güzel bir kitabı nasıl 1 yılda bitirdiğime gelecek olursam, Selim Işık’ın fikirleri benim çorak beynim için ağır gelmişti. Onu anlamak için beynimin şekil alması gerekiyordu, bu süreçte sabırla büyümemi bekleyen, kendinden soğutmayan ve ben her ara verdiğimde beni daha da kuvvetle kendine çeken “tutunamayanlara” buradan teşekkürü borç bilirim. Ben değiştim Selim Işık, seni 1 yıl önce anlamadığım için bağışla, önyargılarımla seni içine çekip büyümemiş fikirlerimle seni eleştirdim, bilmiyordum tutunamayanların sesi olduğunu, iç sesimin sen olduğunu anladığımda.