Fulya Güngör
@fulyagungor
68 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Roman,ana karakterimizin aniden ortaya çıkan epilepsi rahatsızlığını öğrenmesiyle başlıyor.Aile,çareyi Marsilya’daki bir doktora başvurmakta buluyor. Doktorun sakin tavrı kısa süreli bir güven verse de kesin teşhis için üç yıl sonra yeniden gelmelerini istiyor.Üç yıl geçtikten sonra bu kez baba ile oğul Marsilya’ya doğru yola çıkar.Anne ve babanın önceden ayrılmış olması da hikâyeye önemli bir kırgınlık ekliyor.Doktorun ana karakterin testler için iki gün boyunca uyanık kalması gerektiğini söylemesiyle hikâye başlıyor.Sıradan bir sağlık kontrolünden dahası baba ile oğulun birbirlerini yeniden tanımalarına ve kendi iç dünyalarına doğru bir yolculuğa çıkmalarına zemin hazırlıyor.Sabahın Üçü,görünenden fazlasını anlatan baba ile oğulun ilişkisini merkeze alan, incelikli ve dokunaklı bir roman. Hem bir sağlık sorununun gölgesinde yaşanan kaygıyı hem de aile bağlarının gizli çatlaklarını kibar bir dille ortaya koyuyor.Kesinlikle okumalısınız
Fransız bir iş adamının yolu Çin'in Yunhai şehrine düşer ve bulunduğu otelin tuvaletinde çalışan Bayan Ming ile tanışma fırsatı bulur.Çin'in nüfus politikası gereği sadece 1 çocuğa izin verilirken Bayan Ming 10 çocuğu olduğunu söyler.Anlatıcı Bayan Ming ile her denk geldiğinde bir çocuğunun hikayesini dinler.Bayan Ming çevresindeki herkese bu çocuklarının yaşamlarını detaylı bir şekilde anlatır.Fakat zamanla bu çocukların olup olmadığı hakkında okuyucu da şüpheye düşer.
"Hakikat,bizim için en fazla hoşumuza giden yalanın ta kendisidir,öyle değil mi?"
Kısacık,iç ısıtan ama kendi gerçekliğimizi sorgulatan bir kitap.Çok beğendim.
Yazardan okuduğum ilk eser.Bir soruşturma.Yalnızlığın insanın başına gelebilecek en kötü şey mi yoksa en iyi şey mi olduğunu Fournier bizlere sorgulatırken karşımızda oturup kendi fikirlerini, anılarını anlatıyor.Karar veremiyor, yalnızlık bir ödül mü yoksa bir ceza mı?Yalnızlık üzerine söylenecek her şeyi söylemiş, her duyguyu hissetmiş,hissettirmiş.
•
Yalnız kalmak, terk edilmek, unutulmak… Bunların hangisinden daha çok korkuyorum?
Belki de unutulmak en kötüsü.
Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep.
Terk edildiğimde özlendiğimi, o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim.
Unutulduğumda ise hayal edecek hiçbir şey bulamam.
Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi…
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri
Sade ama derin bir dil kullanılarak insan ruhuna dokunan bir kitap.Momo sevilmeyi bilmeyen bir babanın oğlu,Mösyö ibrahim ise küçücük dükkanından dünyayı izleyen biri..İkisinin dostluğu,farklılıklarının anlayış ve sevgiyle nasıl birleşeceğini gösteriyor.Kalpten kalbe geçen o yargıdan uzak sıcacık bağı anlatıyor.İç huzur veren bir eser oldu.Okumalısınız
Yumruk kadar yüreğimde sen varsın.Şiir
Gün oluyor;seni unutabilmek için bu şehirden çok uzaklara gitmek istiyorum.Sokaklar,evler,caddeler,vitrinler seni hatırlatmasın diye:
Gün oluyor;anlıyorum senden ve bu şehirden kaçmanın faydasızlığını...Çünkü biliyorum nereye gitsem benimle geleceksin ya da gittiğim her yerde senden bir şey olacak.
•
Yaşamaktan çok ölmeyi seven Ümit Yaşar Oğuzcan'dan okuduğum ilk eser.Kaç defa okuduğumu sayamıyorum ama her okuduğumda olağan üstü bir haz alıyorum.Benim başucu kitabım,şah eserim.Kitap şiirlerle başlayıp Mihriban'a mektuplarla devam ediyor.Yazar mektuplarında sevdiğini adeta ilahlaştırıyor.Aşkını özlemini harf harf kaleme almış.Onunla beraber her gün yaşarken,onsuz her saniyeye sitem etmiş.
•
Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam,seni özlediğim içindir.Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni;seni özlediğim içindir.Yaşıyorsam;içimde umut varsa özlediğim içindir:
Seni buna özlemesem;bunca sevemezdim ki!
•
Üslubu ince düşüncesi naifliğiyle kalbe dokunuyor.Zor bir zamanımda rastladığım yıllar önce benimle aynı çaresizliği hissetmiş ,yaşadıklarına
hiçbir söz,hiçbir teselli yetmeyen birine rastlamak gibiydi.Her satırında kendimden bir parça bulduğum yüreğime ayna tutan bir kitap.Okudukça okutan altı çizili sayfalar kazandırdı.
Keyifli okumalar