Çocuğun büyük olmaya yönlendirilmesi, "Büyü artık!" denilerek büyümeye teşvik edilmesi ve hatta zorlanması, onların küçükken doğal olan birçok davranışı ileriki yaşlarda olmadık ve istenmedik biçimde yaşamak zorunda kalmalarına sebep olabiliyor. Örneğin ergenlik çağında çocuk için son derece doğal olan davranışların sergilenmesine izin verilmemesi aynı davranışların ileriki yaşlarda patolojik biçimde gösterilmesinin ve kişinin ellili yaşlar da dahi ergenliğini üzerinden atamamasının kapılarını aralıyor.
Gerçek ve huzurlu bir ailede birlikteliği vurgulamak için ikide bir "Biz bir aileyiz," hatırlatmasına gerek duyulmaz; tüm aile bireyleri bu cümleyi dillendirmeden yaşar ve yaşatırlar zaten. Otonom sinir sistemi gibi gece-gündüz aralıksız olarak gereken işlevler tüm aile fertlerince kendiliğinden ortaya koyulur. Sıklıkla yapılan "Dağılmayalım, aile olduğumuzu unutmayalım," hatırlatması ise bünyenin sorunlu veya hastalıklı olduğuna işaret olabilir.