Carl bana üniversiteden e-postalar ve fotoğraflar yolluyordu. İyi görünüyordu. Yüzünde kocaman bir gülümseme ve onu hayatı boyunca tanıyormuş gibi görünen arkadaşları vardı. Her zaman uyumlu biri olmuştu. "Bu çocuğu suya at, daha ıslanmadan solungaçları çıkar" derdi annem.
"Bir adam kendi gücünü ve bilgisini, kendisi herkese söyleyerek gereksiz, yersiz, münasebetsiz sözler ve eylemlerle tanıtmaya çalışmamalıdır. İnsanlar onu tanıyıp takdir etmelidir."