Funda Ceylan
@fundaceylan
Stefan Zweig'ın intihar etmeden önce yazdığı son eseri, tamamlayamadığı son eseri...
Bu bilgi bile kitap sonuna kadar boğazımda düğümle okumama yeterliydi. İnsan ister istemez hangi psikolojiyle yazdığını düşünüyor. Savaş psikolojisiyle her şeyin sonuna gelmiş bir şekilde...
İsterdim ki kitabı tamamlayabilsin, onun sonuyla okuyalım. Eminim ki tamamlasaydı sonu daha farklı olurdu. Sanki kitabı okuyup bitirdiğimde Zweig'ın hayat defterini de beraber kapattım. Çok zordu sanki son eserini okumak, tamamlayamadığı son kitabını....
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
10/10
Beğendi
·2019 27. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 26 Ekim 2019 23:31
·Zweig'ın benim için yeri ayrı olan kitapları arasına girmiştir ve benim üzerimde olan etkisi çok büyük ve değerli.
Kitabın tek cümlesiyle vurucu özetidir;
"Sana, beni asla tanımamış olan sana."
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,9bin okunma
Dostoyevski'nin "Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık." Sözünden sonra okumak istediğim bir kitaptı.
Sürükleyici, içimizden birisini anlatan bir kitaptı.
Ama kitap hakkında incelemelerı okuduktan sonra aslında kitabın hayatımızın belirli zamanlarında tekrar tekrar okumamız gerektiğini, her okuduğumuzda daha yeni ve daha derin anlamlar çıkaracağımızı anladim.
Bence Dostoyevski haklıymıs.
Tolstoy'u hiç bilmeden araştırmadan aldığım ilk kitabıydı.
Bu kitabı yıllar önce okumuştum. Ve bugun kitap elime geçti. İçini biraz karıştırdım hala unutmadığımi hatırladığımi farkettim. Bu kitabı okuduktan sonra Tolstoy Müslüman galiba dedim.
Kitabı karıştırırken içinden sadece bir paragrafın altını çizmişim. Yazıyı okuduğumda çok şaşırdım. O yazıyı çizdiğimi okuduğumu bile hatırlamıyordum. Ama şu an o okuduğum yazıdaki kişi olmuştum. O yazıdaki gibi birisi olmak icin, öyle düşünen birisi olmayı çok istiyordum ve bunun için cok uğraşmıştım, yazıdan habersiz.
Altını çizdiğim yazı şuydu;
" Tek önemli zaman vardır; içinde bulunduğunuz an. O an, en önemli zamandır çünkü sadece o zaman elimizden bir şey gelebilir. En önemli kişi, beraber olduğumuz kişidir, çünkü hic kimse, birisiyle tekrar görüşüp görüşmeyeceğini bilemez ve en mühim iş, iyilik yapmaktır çünkü insanın bu dünyaya gönderilmesinin tek nedeni budur."
Okuduğumuz kitapların bize ne faydası var, okuduktan sonra unutuyorum hepsini geriye ne kaliyor diye düşünmeyin. Hiç okuduğumu bile bilmediğim ve olmasını istediğim bir düşünceyi yaşıyordum. Hiçbir şey uçup gitmez okuduğumuz her şey bizi yeni bir Biz yapar.
Korku
Bütün kitaplarından etkilendiğim, kendimi içinde kaybettiğim kitaplarından biriydi Stefan Zweig'in.
Hepimizin hayatımızın çoğu anında yaşadığı korku duygusunu hissettiğimiz. "Evet evet böyle oluyor." Dediğimiz bir kitap.
Kitaplarında ölüme alıştığımız Zweig bu sefer beni şaşırttı.
Kitapta genel olarak korku ve pismanlik duygusu çok baskın. O büyük korkudan kurtulduğumuzdaki rahatlama duygusunu ve bütün anlatılan hisleri kendimiz yaşıyormuşuz gibi hissedebilecegimiz bir kitapti.
Her zamanki gibi yine bu kitapta da hayal kırıklığına uğramadım. Herkesin okuması gerekiyor.