Özgürlük, yürekten ve kendimize karşı dürüst olmamızı gerektirir. Ve birdenbire, zor olan şeyin bu olduğunu gördük; artık iyi eş veya iyi kız evladı veya iyi öğrenci maskesinin arkasında yakayı sıyıramayız. Kendi ayaklarımızın üstünde durmak için otorite figürlerinden kopma sürecine girince, öğretilen değerlerin bize ait olmadığını keşfederiz.
Öylesine derin bir yalnızlık içinde yitirmiştim ki kendimi, an oluyor, bu dünyaya yabancılaşıveriyordum ve bu dünyanın yabancılığı, bilinmezliği şaşkınlıktan elimi, dilimi bağlıyordu.
Ansızın direnmenin değeri nedir diye soruyorsun kendine... Hepimiz toprağın dumanı, acısının yağı içinde solucan olacağız. Sahip olduğumuz her şey olan bu an, dokunabildiğimiz tek şey. Şimdiden geriye firlatılmış başka çağın imgeleriyiz...