Feyza
@fyzzybk
Alıntı biriktiriyorum.
139 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Buda olmak için Siddhartha yolundan ayakların kanaya kanaya geçeceksin. İçinden geçmedik hiç bir his,hal bırakmayacaksın. Yeri gelecek en fena işlere bulaşacaksın. Parmakla gösterilen ve tercih edilmeyen olacaksın. Herkesin hoşuna gitmeyeceksin. Yargıladığın herşeyi yapacaksın. "Kötü ve iyi diye bir şey yoktur." bileceksin. -İyi de kötü de birdir ve birbirlerine muhtaçlardır -bunu öğreneceksin. Keramet bir dinde ya da bir mürşitte değil ,keramet ve mucize basbayağı sendedir.
Tam da ihtiyacım olduğunda imdadıma yetişen, saf bir dille ve yürekle yazılmış bir metin. Mutlaka okuyun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir kadının ruhunun, nasıl iç içe geçmiş kapılardan oluştuğunu görebilirsiniz. Çocukluk, gençlik ve yetişkinlik iç içe geçmiştir kadın ruhunda. Hangisinin açılıp hangisinin kapandığını tahmin edemezsiniz. En umursamaz bakışta ne yangınlar gizler o ruh.
Kitap yüreğime bir taş koydu diyebilirim. Bu zamana kadar okumadığıma pişman oldum. Kitabın isminden de anlayacağınız üzere isimsiz bir kadının boyutlandıramadığım bir aşkla yazdığı son mektubu ve canının son damlası.Hayat, bakmak ile görmek arasındaki belirsiz çizgide gidip geliyor sanki...Gerçekçi ve sade bir dille yazılmış. Bir oturuşta bitecek güzel bir öykü.
İlk ve son E.M.CİORAN kitabım sanırım. Felsefe ve Nilhizim ile bir alakanız yoksa okumanızı tavsiye etmiyorum zira benim hiç alakam yok. Kitap nasıl elime geçti, hiç bir fikrim yok. Kitap, yazarın farklı konu ve kavramlar ile alakalı can alıcı tespitleriyle dolu. Oldukça yerinde ve ağır tespitler var. Kitabın adı ile başlayan çürümenin, hayatın her alanında karşımıza çıkıyor olması vurgulanmış.Hayatın, değerlerin, çabaların, dinlerin, ahlak anlayışlarının boşluğunu vurgulayıp Nilhizim ile açıklıyor bunların hepsini. Kitabın başında objektif olan görüşler sona doğru baya alevleniyor ve Tanrı inancınız varsa sizi epey rahatsız edebilir bu görüşler. Kitap, insana hayatın ve çabaların bir noktadan sonra ne kadar boş bir debelenme olduğu fikrini yerleştiriyor. Ama dediğim gibi felsefe ile aranız yoksa işkence gibi gelebilir.
Stefan Zweig öyküleri çok net ve anlaşılır. Ortasına doğru, hikaye ile alakalı bir kıpırdanma seziyorsunuz. Sayfalar biraz daha hızlı çevrilirken bir bakıyorsunuz ki sona gelinmiş. Bu kitap da Satranç gibi bir gemi yolcuğu içeriyor. Okuyucuyu sakin bir dille önce içine alan öyküyü iyi yapan şey ; kesinlikle çok net bir dille yazılmış olması ve olası insan trajedilerini içermesi.
Edebiyata giriş kitabıdır. Kendinden sonraki romancılığı beslemiş, değiştirmiş ve ona yön vermiş bir başyapıttır. Romanın bazı yerlerinde bir ömürdür Karamazov Kardeşler okuyormuşsunuz gibi gelebilir. Oldukça kalındır. Devam edin. Alacağınız lezzet ikinci okumada daha da artacaktır.
