Uzun zamandır böyle güzel bir kitap okumadım sanırım.Bu yazarın en sevdiğim tarafı kahramanların duygularını bize korkusuzca sanki biz yaşıyormuşçasına geçirmesi. Kitap kahramanlarının içsel yolculukları, benliklerinde yaptıkları muhabbetler çok etkileyiciydi. Kendimden çokça bir şeyler bulduğum, okuyan herkesin de bir şeyler bulabileceği bir eser.Hiç bitmesin istediğim iki insanın o yaşanmışlığı…
Sen roman yaz biz okuyalım Şermin Yaşar.
Kitabı çok ama çok beğendim.Yalın bir dille yazılmış olan bu kitap çok sürükleyici.Sevgi dillerini öğrenmekle kalmayıp etrafımdaki insanların dillerini anlamaya çalıştım.Ve kendi sevgi dilimin ne olduğunu artık biliyorum.Sadece evli olanların ya da bir ilişkisi olanların değil hepimizin okuması gereken bir kitap.Belki bir gün aile kuracağız,seveceğiz,sevileceğiz.Dilleri bilmekte fayda var.Bu dilleri bilelim ki bir sorun olduğunda ne yapmamız gerektiğini de bilelim.
Yazarın, okuduğum en güzel kitabı diyebilirim.Çok sürükleyici ve hayatın içinden olması bir yana insanın geçmişiyle kurduğu bağın şu anki hayatına yansımalarını da güzel ifade etmiş.
Her ne kadar hissettiğimiz kadar insanız desek de fazlaca akan duygular bazen yüreğe haddinden fazla ağırlık veriyor.Sevgili Werther’ı çaresizlik içinde kıvrandıran o duyguları yönetebilmek keşke bu kadar zor olmasaydı.Karşılıksız fazlaca sevmek insanın kendine yaptığı büyük bir zulümdür.
Livaneli’nin Son Ada kitabına benzettiğim muhteşem bir kitap.Yer yer yavaş ilerlese de kitabın sonu çok yönlü düşünmenizi sağlayacak ve belki de insanlığınızı sorgulatacak.Konu insan ve tabiki cebenneme hazır olun.