Galapagos
@galapagos
10/10
Beğendi
·2023 8. kitabı
Sular Üstünde Gökler Altında… Kitap beni oturduğum koltuktan aldı, arka kapağında yazıldığı gibi bir zaman makinesi olarak yüz yıllar öncesine savurdu. En başta Kalender’in okyanus ortasında yaşadığı korkuya benzer bir duyguya kapıldım. Kemiksiz bir korku. Çünkü her şey o kadar gerçek tasvir edilmiş ki, romandan öte büyülü bir kitap gibi… Bu hissi çok az kitapta hissederiz ve o his ömür boyunca elime alacağımız başka kitaplar için yük olur. Yazarın diğer kitaplarında da var bu büyü. İstanbul'daydım. Santa Maria gemisinin güvertesindeydim. Dominik'teydim. Palos şehrinde bir kilise gölgesinde. Ve Kazablanka'da... Günden güne cam gibi ışıldadı her şey! Kakao ve vanilya kokularını duydum. Kalender'in, Alfonso’nun ve diğerlerinin seslerini işittim. Ustinya’nın boynunda dolaştım. Yumanek'in gözlerinden aktım. Ve birbirine geçmiş diyarları; masmavi okyanusları, yemyeşil ormanları, ıssız kumsalları izledim. Yazar bir röportajında 2020’li yıllarda bir yazarın rakibi dijital platformlar demişti. Bunun için olsa gerek romanın görüntü kalitesini öyle bir arttırmış ki her şey pir u pak gözlerinizin önünde beliriyor. İyi ki yazıyorsun KMY…
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi·206 syf.·
Beğendi
·2023 3. kitabı
Kavafis, hem ruhu ile hem de fizyonomisi ile tam bir Akdenizli... Onun şiirlerinin her parçası, masmavi dalgaları hissetmek gibi. Hele ki, saf aşkın çelişkilerini gün yüzüne çıkarması... Müthiş bir şair!
Puan vermedi·568 syf.·
Beğendi
·2020 14. kitabı
Balou Dağları'ndaki Liven köylülerinin hayatlarını ve kaderlerini anlatan inanılmaz bir kitap.
En yüksek mertebeden sosyal hiciv. Engelli köylülerden oluşan bir komünü konu alan bu çılgınca yaratıcı romanda komünizm, kapitalizm ve yozlaşmış yerel yetkililer aynı tencerede pişiyor.
10/10
Beğendi
·2019 14. kitabı
Bir acayüb'ül roman'ül harika. Karantina günlerinin verdiği mayışıklıkla uzun süredir kitap okuyamıyordum. Kütüphaneme şöyle bir göz gezdirince kırmızı zeminin ortasında tüm muzipliğiyle bana bakan Zencefil ile karşılaştım. Uzakların Şarkısı'nı daha önce iki defa okumuş olmama rağmen dayanamayıp tekrar elime aldım. O anda gözlerim doldu. İnsan bir kitapla arasında nasıl böylesine güçlü bir bağ kurabilir? Oradaki kahramanları nasıl gerçek sanabilir? Ya da iki kez okumuş olmasına rağmen neden üçüncü kez okuyunca şaşkınlığı daha da artar? Ben bu romanın içinde yaşamak isterdim. Hani Gülbadem ile Zencefil, Ruhhane'deki o rengarenk taşlarla süslenmiş havuzun başına dikiliyorlar ya hah o havuzun içindeki minik balıklardan biri olmak ve sessizce orada yaşamak isterdim. Belki de Galata'nın tepesinde, el değmemiş denize uzun uzun bakarak sakince ölmek. Sevdiğim her insana doğum günü hediyesi olarak bu kitabı armağan ettim ve her seferinde bolca teşekkürle geri döndüler. Anlatılmaz, yaşanır. Henüz okumamış olanların yerinde olmak tadını çıkara çıkara yavaş yavaş okumak isterdim.
Kesinlikle zamana meydan okuyup geleceğe kalacak bir eser.·390 syf.·
10/10
Beğendi
·2019 15. kitabı
Bazı romanlar vardır ya, henüz ilk sayfasından anlarız ki bu kitap bugüne kadar okuduklarımızdan farklıdır ve bundan sonra ne okursak okuyalım onun izi belleğimizde kalacaktır. Butimar onlardan biri. Kesinlikle zamana meydan okuyup geleceğe kalacak bir eser. İnsan denen, dünyanın en tehlikeli canlısı öyle katmanlı anlatılmış ki okurken ürperdiğimi itiraf etmeliyim. Romanın ikinci kısmındaki atmosfer ise beni olduğu gibi içime aldı. Bir an her şeyi unutup Yusuf, Behzad ve diğerlerinin yanında o dünyanın bir parçası oldum. Dil, tasvir gücü muhteşem. Eski Türkçe kelimeler araya çok güzel serpiştirilmiş. Kurgu zaten sıra dışı. Butimar, bi romandan çok daha fazlası.