İtiraf ederim ki, insanların tabiat kanunlarıyla ikiye ayrıldıklarına inanırım. Biri basit, yani yalnız insan cinsini üretmeye yarayan insanlar, bir de yeni bir şey söyleyebilmek yeteneğiyle doğmuş olan, üstün insanlar.
Sakardı. İnatçıydı. Kırılgandı. Bazen küçük bir çocuk gibiydi, bazen yüz yaşında ruhsuz bir kadındı. Bazen sessizdi, bazen avaz avaz bağırırdı. Güçlüydü. Cesurdu. Benim için yaşamayı göze alacak kadar... Acıları pul pul dökülürdü yüzüne, parlardı.