Gamze Sevinç
@gamzeksevinc
31 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Genellikle hikaye kitaplarıyla tanıdığımız Şermin Yaşar'ın ilk romanı. 
Gün Olur Asra Bedel gibi, 1,5 günde yıllar, ömürler aktarılıyor. Yazarın ilk romanı olduğu için başlarda roman yazma tarzını tanımaya, anlamaya çalışıyorum. Hatta kendi adıma Ethem'ler, Ekrem'ler birbirine karışıyor. Bunun sebebini de sonlara yaklaşırken anlıyorum. Karakterler tanıdık, hepsi içimizden biri. Duygular, düşünceler de hep bizden sanki. Kitabı karakterlerin ağzından, zihninden okuyoruz. Zaman zaman boşluklar var gibi, belki bizim tamamlamız niyetiyle öyle yapılmış. Yarıdan itibaren daha sürükleyici buldum. Uzun süre merak ettirip o merakı bence bir çırpıda giderdiği, sonrasında romanın bittiği bir sır var. Buradan itibaren biraz devam ettirilebilirdi. Bir de sonradan Sevgi'yi merak ettim. O da bilerek eksik bırakılmış olabilir. Yaşlıların ölümü beklemesi güzel işlenmiş. Ayrıca iki yaralı insanın birbirine sahip çıkması ve aralarında yıllar sonra başlayan kıvılcım beni çok etkiledi. Ayrıca Sevgi demişken, Ekrem'e ne oldu?
Gün Olur Asra Bedel gibi, 1,5 günde yıllar, ömürler aktarılıyor. Yazarın ilk romanı olduğu için başlarda roman yazma tarzını tanımaya, anlamaya çalışıyorum. Hatta kendi adıma Ethem'ler, Ekrem'ler birbirine karışıyor. Bunun sebebini de sonlara yaklaşırken anlıyorum. Karakterler tanıdık, hepsi içimizden biri. Duygular, düşünceler de hep bizden sanki. Kitabı karakterlerin ağzından, zihninden okuyoruz. Zaman zaman boşluklar var gibi, belki bizim tamamlamız niyetiyle öyle yapılmış. Yarıdan itibaren daha sürükleyici buldum. Uzun süre merak ettirip o merakı bence bir çırpıda giderdiği, sonrasında romanın bittiği bir sır var. Buradan itibaren biraz devam ettirilebilirdi. Bir de sonradan Sevgi'yi merak ettim. O da bilerek eksik bırakılmış olabilir. Yaşlıların ölümü beklemesi güzel işlenmiş. Ayrıca iki yaralı insanın birbirine sahip çıkması ve aralarında yıllar sonra başlayan kıvılcım beni çok etkiledi. Ayrıca Sevgi demişken, Ekrem'e ne oldu?
Reklam
Kitabı bir ayrıntı dışında çok beğendim. Çizimleri falan çok iyi. Beğenmediğim şey de havai fişek fikriydi. Malum bir yandan görsel şölen sunarken, diğer yandan hayvanlara verdiği zarar sebebiyle havai fişeklere mesafeliyim.
Kitap hafta hafta bir değişim programı sunuyor. Bu, bir yandan iyi görünse de diğer yandan incecik bir kitabın haftalarca elinizde sürünmesi demek. Bazı bakış açıları kendisini tekrar ediyor. Değinmiş olduğu konu başlıklarının fena olmadığını söyleyebilirim.
Okurken kendinizi Stoneygate'in güneştsiz, yoğun bulutlu, soğuk havasında bulduğunuz bir kitap. Ortamların kasvetini, renksizliğini gayet hissettiriyor. Çocuklar için fazla melankolik olduğunu düşünüyorum.(Bu yönüyle çocukluğumun Ömer Seyfettin hikayelerini anımsatıyor.) "Sonbahar" ve "Kış" bölümleri fazla karanlık ama birkaç cümlede görülen "ilkbahar" tasvirleri ise çok heyecan verici. Kitabı genel olarak olumsuz duygu yüklü bulsam da Kit ve John'um, dede ile torunun ilişkileri çok güçlü işlenmiş. Bu noktada beğendiğimi söyleyebilirim.
Kitabı genel olarak beğendim. Kazandırdığı güzel bakış açıları için yazara teşekkür ederim. Zaman zaman gözlerim dolarak okuduğum, okumadığım zamanlarda üzerinde düşündüğüm bir kitap oldu. Daha fazla kişiye ulaşmasını, evlat edinme faaliyetine daha fazla katkı sunmasını dilerim. Kitabı okumayı düşünenler için biraz ön bilgi vermek isterim; Kitap, yazarın günlük tarzında yazdığı, duygu yüklü kısa yazılardan oluşuyor. Ben genellikle kronolojik ilerleyeceğini düşünmüştüm. Bazen duygusal yazılara da yer veriyor. Kitapta yer yer Elif Ada'nın babasının da yazılarını görüyoruz. Bu da güzel bir detaydı. Tavsiye olarak film, dizi, kitaplar da arada karşımıza çıkıyor. Bu da hoşuma gitti. Umarım evlat edinmeye dair literatür genişler, toplumuzda bu güzel hareket normalleşerek artar. Yüreğinizi açtığınız için tekrar teşekkür ederim Sevgili Yazar.
Reklam