Alıntı
Adamlar Sado ile Şefika'yı kapıya kadar sürükledi.Kapı donmuş açılmıyor.Bir tekme, iki tekme sonunda açıldı.Tipi içeri doldu.
Önce Sadullah'ı savurdular sonra Şefika'nın cesedini.En arkada kalan keman kutusunu fırlattı.Kapı kapandı.
Tiren olan bitenden habersiz hasret kavuşturmaya gidiyordu.Bir acı düdük, sanki bir feryat tipinin içinde uzadıkça uzadı.Sadullah toparlandı , Şefika'nın yanına vardı.Yanağını yanağına dayadı , "Kadersizim" diye ağladı.Yanak soğumuş , gözler yumulmuştu.Şefika iyice
zayıflamıştı.Karısını kucakladı.
Tipinin içine doğru yürümeye başladı.
Gitti, gitti, kayboldu.
Kar keman kutusunun üzerini ağır ağır kapatıyordu.