g
@gamzeyrgnn
Duygularımız üzerinde çok az kontrole sahip olmamıza rağmen, davranışlarımız üzerinde büyük bir kontrole sahibizdir.
Sert, yargılayıcı, öz eleştiri içeren düşünceler bazen bizi motive edebilir ama bu tür bir motivasyona güvenmenin bedeli ağırdır. Öz eleştiri içeren düşünceler bizi zaman zaman harekete geçirse de genellikle tam aksi bir etki yaratırlar: Kendimizi suçlu, stresli, depresif, bıkkın ya da kaygılı hissederiz ve ya moralimiz bozulur ya da motivasyonumuzu kaybederiz.
Nöroplastisite ya da beyin plastisitesi terimlerini duymuş olabilirsiniz: Beynin kendisini “yeniden düzenlemesi”, kendisinin nöral yollarına (beyindeki nöronlar arasındaki bağlantılar) uyumlayarak değiştirme becerisini tanımlamak için kullanılır. Ancak beyin eksilerek, nöral yollarına atarak değişmez. Eklemelerle eskilerin üstüne yeni nöral yollar inşa ederek değişir. Dolayısıyla istenmeyen düşünceleri silemeyiz. Ancak farklı tepkiler vermemizi sağlayan yeni nöral yollar oluşturabiliriz, böylece bu düşünceler kaçınılmaz bir şekilde yeniden ortaya çıktığında onları kabul edebiliriz ve kancaya takılmadan diledikleri gibi gelmelerine kalmalarına ve gitmelerine izin verebiliriz.
Zihnimiz sürekli kıyaslar, yargılar, değerlendirir, eleştirir, planlar, analiz eder, hatırlar, tahminde bulunur ve hayal kurar. Dünyanın en muhteşem hikâye anlatıcısı gibidir: Her zaman söyleyecek bir şey bulur ve dikkatimizi çekmekte ustadır.
Farkındalığımızı düşüncelerimize ve duygularımıza getirdiğimizde, benzer bir şey olur: Onları fark edip isimlendirdiğimizde, bizi rahatsız etme becerilerinin büyük bir kısmını kaybederler.