Ayşe G.
@gdkcma
'kitaplardan daha iyi bir yol arkadaşı bilmiyorum'
Evet, derin bir nefes alıp başlıyorum yazmaya. Biraz Shakespeare'den bahsetmek istiyorum ama ne desem az kalacak gibi geliyor. Baktığınız zaman yaşadığı dönemdeki insanların çıkarlarını, soysuzlukları veya aşkı ele alsa da yazdıkları hemen her dönemde bir karşılık buluyor. Öyle güçlü bir kalemi var ki her okuduğumda biraz daha hayran kalıyorum. Çevirenin de son söz de bahsettiği gibi; "Shakespeare hem kendini insanlardan bu kadar saklamış hem insanlara bu kadar karışmış." bence bu onu tasvir eden en güzel cümle olabilir. Okuduğunuz her yeni sayfada kendinize, çevrenize, kaçmaya çalıştıklarınıza dair o kadar çok şey buluyorsunuz ki...
Hamlet'e gelecek olursam, okuduğum üçüncü ve en sevdiğim Shakespeare eseri oldu. Hamlet'in kılıç gibi keskin sözleri, insan analizleri, adaleti sağlama çabası ve şairin deyimiyle soylu tavırları beni çok etkiledi. Her şeyi alıntılamak istedim, hayattan o kadar şey buldum ki içinde... Muhakkak okunması gerektiğini düşünüyor ve şiddetle tavsiye ediyorum. Kitaplığımda en güzel yeri aldı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Bütün dünya bir sahnedir," demiş Shakespeare ve Shakespeare"in dünyası da bu soneler...
154 Sone ilk kez 1609 yılında bir takım yanlışlar ile basılmış ve bu ilk baskıdan sonra soneler yüzlerce defa basılarak birçok dile çevrilmiş.
Rönesans İtalyasında başlayan sone türünü Shakespeare, lirik bir şiir aracı olarak kullanmış.
Ben "Soneler" i ilk kez burada bir alıntıda gördüm ve çok etkilendim, o günden beri aklımdaydı okumak. İyi ki de okumuşum dediğim bir kitap oldu yine...
Peki Shakespeare Sonelerin de ne anlatıyor?
"Hangi kudretten aldın bu yaman gücü, söyle,
Gönlümü nasıl köle ettin bunca kusura?
Ne yaptın ki yadsırım neyi görsem gözümle,
'Ant olsun,' derim 'güneş bürümez günü nura.' "
Sevgiliyi yüceltmenin - hatta sevgilinin kusurlarını bile- hakim olduğu bir anlatım var. "Zaman her şeye ilaçtır" dan ziyade " zaman, en yaman zorba" diyor Shakespeare. Duygu dünyasını, aşkıyı,tutkuyu, muazzam tasvirlerle aktarıyor.
Bunu da, bunu da derken bütün sayfaların köşelerini birbiri ardına kıvırarak kitabın sonuna geliveriyorsunuz. Tekrar tekrar okuyup, her okuyuşta daha derinlere inerek anlıyorsunuz Shakespeare' i.
Benim çok çok severek okuduğum harika bir kitaptı, şiddetle tavsiyedir... :)
Yazarın son söz de "Merdiven altı tasavvuf " olarak bahsettiği toplulukların tüm çirkinliklerini ,insanların dini duygularını manen ve bedenen nasıl sömürdüklerini tüm kanıtlarıyla görebilirsiniz bu kitapta.Hiçbir dini bilgisi olmayan vasıfsız bunca insanın "şeyhlik" senaryolarını hayretle okudum.
Yarısına gelmişken, biraz daha okuyayım yarın devam ederim diyerek elime aldığım kitabın birden son sayfasında buldum kendimi.Livanelinin okuduğum ilk kitabıydı ve bence harika bir başlangıç oldu benim için.Katil öyle uzaktı ki benim için son harfi bulana kadar anlayamadım kim olduğunu,kitabı okuyup bitirdiğinizde bunu daha iyi anlayacaksınız.
Velhasıl kelam,kitap inanılmaz güzel akıp gidiyor.Yazarın insanın duygularına ve edebiyata güzel deyinişleri beni hayran bıraktı.Altını bol bol çizdiğim, köşelerini bolca kıvırdığım sayfalarla yine kendimden çok şey bulabildiğim bir kitap son buldu benim için. Kitabın konusundan ziyade bende bıraktığı etkiyi paylaşmak hep daha çok hoşuma gidiyor ve kitaptan güzel bir alıntı ile incelemeni bitiriyorum:
"Her insan bedeninin çürüyeceğini bilir ve bundan korkar.Ama çoğu insanın ruhu gövdesinden önce çürür; nedense bundan kimse korkmaz!"
İnanılmaz sevdim,elimden hiç düşürmeden bir çırpıda okudum ve ne yazsam az kalacak gibi geliyor.Şiddetle tavsiye edilir.
Kitapta Afganistanın zulüm altında olduğu bir dönemde iki ayrı karakterin yolları muhteşem bir şekilde birleştiriliyor.Hiçbir kan bağı olmayan iki yürekli kadının(Meryem ve Leyla) güzel dostluğu,fedakarlıkları ,birlikte göğüslediği zorluklar beni çok etkiledi.Tabi güzel bi aşkı da barındırıyor kitap.Ama benim en çok etkilendiğim kısım Meryem'in çocukluğundan itibaren yüzüne kapanan kapılar ve Leyla için yaptıkları.(Devamı spoiler içerecek..)
Yazımın sonunu Meryem'in son sözleriyle tamamlayacağım:"Meryem bu son dakikalarında neler hissedeceğini çok merak etmişti.Ama gözlerini kapatınca içini dolduran şey hayıflanma,yazıklanma değil ,engin ,geniş bir huzur oldu.Bu dünyaya gelişini anımsadı;yoksul bir köylünün 'haram' çocuğu, istenmeyen bir şey, acıklı, teessüf edilen bir kaza.Yabani bir ot.Şimdi bu dünyayı bir dost,bir yoldaş, bir koruyucu olarak terkediyordu.Bir anne olarak.Nihayet önem kazanmış bir birey olarak.Hayır.O kadar da kötü sayılmaz,diye düşündü.Bu şeklilde ölmek.O kadar da fena değil. Gayri meşru başlayan bir hayat,meşru bir biçimde noktalanıyordu."
