Odysseus için su bir sınav alanıydı, kara ise kimliğin sahnesi. Modern göçmen, dijital göçebe ya da köksüz insan için bu ikisi yer değiştirdi. Su artık istisna değil, kalıcı ortam. Eşik bitmedi —
Ay ışığına, bir göl kayığına
Sakladım acımı gül yanağına
Gülümsemesi yakamoz
Işığına vurulduğum o gecede
Kaç çiçeği koparıp uzağıma
Solsun elimizi sürdüğümüz her şey
İnadına sevip, yolumu yürürüm yine de...
...gecede pus vardı,
hecelerin arasında pusu.
sendeleyen ruhtu;
sandılar ki huşu içinde öldü,
içimde ki gökkuşağı renkli kuş.
anlatamadım değildi,
susturdular!
bir kaleme susturucu takıp,
sessizce,
şiir şiir kıydılar..