bırakıp beni bir kenara; bir uzağı ya da bir boşluğu bırakır gibi.
ve ben ki hazırımdır bir süre unutulmaya
ama hep sorulur gibi benden: ben şimdi ne yapsam acaba
“orman düzlükleri gibi onun etrafını saran ve kendi ruhuna yaklaşır gibi samimiyetle yaklaşabildiği tüm ruhlarda, onları algılamayı sağlayan tek ışık olarak, sessiz, kapalı ve ıssız bir bilinç vardı; onun etrafında insani ilişkilerin yumuşak alanlarını yaratan ise yalnızlıktı, orada, ahenk ve şefkat dolu sonsuz bağlar arasında, ölümcül üzüntüsünün karşıdan kendisine doğru geldiğini görüyordu.”