Geçmiş Yaz
Bir gün, bir uzak hatıra özlersen o yazdan
Körfezdeki dalgın suya bir bak, göreceksin:
Geçmiş gecelerden biri durmakta derinde;
Mehtap... iri güller... ve senin en güzel aksin...
Velhasıl o rüya duruyor yerli yerinde!
Yahya Kemal Beyatlı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir zamanlar ormanda yaşayan bir tavşan varmış. Çok hızlı koştuğu için bununla övünür, karşılaştığı herkese hızından söz edermiş. Özellikle de ağır ağır yürüyen kaplumbağayı gördüğünde onunla alay etmekten büyük keyif alırmış.
“Şu yürüyüşüne bak!” demiş tavşan bir gün. “Senin bir yere varman günler sürüyordur. Ben ise göz açıp kapayıncaya kadar en uzak tepeye gidip dönebilirim.”
Kaplumbağa, tavşanın sözlerine kızmamış. Başını kaldırıp sakin bir sesle şöyle demiş:
“Doğru, sen benden çok daha hızlısın. Ama hız her zaman kazandırmaz.”
Tavşan kahkahalarla gülmüş.
“Ne demek istiyorsun? Bu ormanda beni geçebilecek kimse yok.”
Kaplumbağa gülümsemiş.
“İstersen bunu deneyelim. Seninle yarışalım.”
Bu sözleri duyan ormandaki hayvanlar büyük bir merakla toplanmış. Tilki, geyik, sincap, kuşlar ve daha niceleri yarışı izlemek istemiş. Yarışın başlangıç ve bitiş noktası belirlenmiş. Hakem olarak da dürüstlüğüyle tanınan baykuş seçilmiş.
Baykuş yüksek sesle bağırmış:
“Hazır… Başla!”
Tavşan ok gibi fırlamış. Daha ilk birkaç saniyede kaplumbağayla arasına büyük bir mesafe koymuş. Arkasına dönüp baktığında kaplumbağanın hâlâ başlangıç noktasından pek uzaklaşamadığını görmüş.
“Bu iş çok kolay,” diye düşünmüş tavşan. “Beni yakalaması mümkün değil.”
Bir ağacın gölgesine uzanmış.
“Biraz dinleneyim. Sonra nasıl olsa birkaç sıçrayışta bitiş çizgisine ulaşırım.”
Geçmiş YazAlıntı
Bir gün, bir uzak hatıra özlersen o yazdan
Körfezdeki dalgın suya bir bak, göreceksin:
Geçmiş gecelerden biri durmakta derinde;
Mehtap... iri güller... ve senin en güzel aksin...
Velhasıl o rüya duruyor yerli yerinde!
Yahya Kemal Beyatlı
Mesaj gönderilmiyor
Zamanda yolculuk yapmak; ne zamanın içinde ne de zamanın büsbütün dışında olmak gibidir. Zamanın sahibine bir türlü ulaşamamak ise bu yolculuğun en acı tarafıydı. Tıpkı bir kitabın sayfalarını hayranlıkla okuyup ölmüş yazarına ulaşamamak gibi.
Oysa sadece hayranlığımı bildirim küçük bir teşekkür etmekti amacım...🙂