Geçmiş hiç yaşanmamış gibiydi; ciddiye almaya istekli olduğu hiçbir ders sunmuyordu ona. Gelecek ise asla adım atmaya yeltenmediği bir gizdi. Yalnızca bu anın bir anlamı vardı, yalnızca bu an onundu. Sahip olduğunu kaybettiği; tutku dolu, yeni uyanan benliğinin arzuladığının elinden alındığı o duygusuyla, yalnızca bu an işkence edebilirdi ona, o sırada etmekte olduğu gibi.
Sayfa 73
Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen, ben... Biz artık geçmiş zamanız.
Reklam
Sevinç çok kırılgan ve elle tutulmaz bir duygulanımdır, geçmiş ya da gelecekten değil, şimdiki zamandan beslenir, mutluluktan büsbütün farklı bir şeydir.
Sayfa 19 - Yapı Kredi Yayınları, 2018
Bu biraz 21. yüzyıl şiiri... Gelecek olan zarif metropollerin şiiri. Ölmekte olan doğa üzerine bir eleji... O kalıtımsal şair hastalığı –romantizm– üzerine alaycı ve dokunaklı bir bildiri... Bir zamanlar var olan, şimdi yitirilen ve yalnızca şiir alanında da olsa bir şekilde yaşamayı sürdürmesi gereken şeyler üzerine bir büyüteç. İçinde yaşadığımız kıraç dünya çok az şiir alanı bıraktı. Ama bu kıraç dünya bile bir seraba, bir ütopyaya hatta yaşanılası güzel bir yere dönüşebilir bir şairin her şeye kadir ellerinde. Hiçbir şey o ellerden kaçamıyor gibi, en azından temkinli bir tartma olmaksızın. Her şey mükemmel bir suç gibi planlanıyor seçilmiş kurbanın yüreğine inmek için ki; bu kurban, kimi zaman yitik bir sevgilidir, düşsel bir okurdur ya da şairin kendisidir kurban ve cellat olarak. Bu mükemmel suçun uzamı ilkin şairin insan yaşamında sonra onun insan-ötesi aklında belirir şiirin o belirsiz av alanına kuyruklu bir yıldız gibi düşmek için. Ve ‘yürek yalnız bir avcıdır’ orada...
Onun için darbeleri bazen ölümcül olabilir. Kireçli harcını havanında ya da geçmiş yaşantılarının laboratuarında karıştıran şair zamanımızın Dr. Mobius’udur aynı zamanda çünkü şimdi bu modern zamanlarda şiirsel bir şey bulmak için kötücül bir dehaya ihtiyaç var. Ve yüreğe, yüreğe, antik savaşların paha biçilmez yüreğine ihtiyaç var şiirin bakir ormanlarına girebilmek için ki karanlığın yüreğidir orası... yanlış kullanılmış/düşmüş/eklenmiş atılmış her sözcük intihar ya da cinayet anlamına gelebilir. Bu iyi geceye nazikçe girmeyin.
Ve bunun doğru olmadığını düşünmeye başlamayın bile. Çünkü sahici bir şiirsel kafa bazı durumlarda çok tehlikeli olabilir –bu yüzden şairler dinlerden ve devletlerden kovuldu. Onlarda istenmeyen öğe kısaca güçleriydi, diğer güç mekanizmalarını rahatsız
Sayfa 44 - Edebi Şeyler
Reklam
Reklam