Melike BiLGE
@gedamb
İnsana en çok kitap yakışıyor ve mürekkebin kuruduğu yerde kan akıyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Aziz Nesin'in efsane romanı1000Kitap
Çok eski değil; ben liseye kaydolurken babam Nüfus Müdürlüğü'ne faks çekip bir evrak istiyor. Gelen evrakta benim doğum yerim yanlış. Tekrar faks gönderiyor, ikinci evrakta yine yanlış. Artık adamcagız üçüncü faksta " Melike'nin doğum yerine dikkat!" diye belirtince üçüncü evrak doğru geliyor. Oradaki nüfus memuru babamin 3.de gözüne sokarcasina dikkatini çektiği faksı görünce yerin dibine girmiş midir? Yoksa "Dikkatli bir vatandaş benim hatam yüzünden 'Yaşar Yaşamaz'ın düştüğü duruma düşmekten kurtuldu." diye mi düşünmüştür bilemeyecegim. Ama Aziz Nesin'in bir romanda biraraya topladığı bütün bu kurgu olaylar belki tek kitapta gerçek dışı gibi görünüyor olsa da ayri ayri değerlendirildiğinde hepsi de tipik memur hataları, bürokratik saçmalıklar ve devlet dairelerinin bir zamanlar içinde bulunduğu acınılası durumlar gerçekle birebir örtüşüyor. En çok ilgimi çeken kısım da şuydu: Casus Riçırt Reşat Bey kendini ihbar ediyor ama yok biz sabotaj işleriyle ilgilenmiyoruz, yok havaya ucuracagin kopru demir mi beton mu vs. deyip de casus Riçırtı o odadan şu odaya gönderiyorlar ya, orada koptum ben Efsane romanmış, okumasam olmazmış.
12 Mart muhtırasına "içeriden" bir bakışTarih
İklim hüzün iklimiydi, ama anahtar sözcük umuttu...
Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu kitabı gazetelerde yazdigi cezaevi anilarindan olusuyor Sevgi Soysal'ın. 12Mart'tan sonra yaşanan toplumsal ve psikolojik travmaları cezaevi penceresinden anlatmış Sevgi Soysal. Sıkıyönetim idarecilerinin, askerlerin, polisin, halkın ve en dayanılmazını yaşayan siyasi tutukluların içinde bulundukları hâlet-i rûhiyeyi... Çok iyi psikolojik tahliler yapmış ilgililere... Daha önce Kristin Hannah'nın Bülbül kitabinda Fransız halkına ve Yahudilere Hitler ve ordusu tarafından yapılanları okuduğumda hissettiklerimi paylaşmıştım bir arkadaşla. İlk söylediği şu oldu: "Ama Yahudiler de zulmediyorlar" Evet İsrail Terör Örgütü ciddi anlamda bir "zulüm" uyguluyor su anda, özellikle de Müslüman toplumlara. Ama bu hiçbir zulmü meşru kılmaz. Zulüm zulümdür, kime yapılırsa yapılsın. Acaba bu millet acıyı bile kutuplaştırmamayı ne zaman öğrenecek? Acının rengi, dili, dini, ırkı, ideolojisi yoktur. Benden olana yapılınca "zulüm"; benden olmayana yapılınca "meşru" olamaz. Zihniyetlerimizde önce bunu halledebilsek keşke... Kitabın son bölümünde Edip Cansever'in Aşklar İçinde şiirinden bir kısmı alıntılamış Sevgi Soysal, eşi Mümtaz Soysal'a Yıldırım Bölge'den sivile nakledilmeden önceki son mektubunda... Ve yine aynı şairin iki mısrasıyla bitiriyor kitabını:
《Ben her şeyin bir bir yok olmasına o kadar çok alıştım ki.
Ve her şeyin yeniden bir bir var olmasına o kadar alışacağım ki.》
"Kurallar diktatörlüğünde yaşıyoruz, bunu hiç fark ettin mi? Hiç kimse süper insana katlanamıyor."
"Süper insan kim?"
"Benim. Sensin. Başkalarının göremediklerini gören, biziz."
