hüzün vakti..
Yağmur yağar şu yaz ayazında.
Hep bana seni hatırlatır.
Gerçi gittiğin yok ki aklımdan,
kalbimden,
sevgimden.
Nereye gideceksin ki beni bırakıp?
Daha kaç cehennemde ayrı ayrı yanacağız?
Ayrı ayrı yanmak niye?
Seninle her şeyi beraber yapacak bir ben varken,
nedeni neydi gidişlerinin
ve bir daha dönmeyişlerinin?
Hüzün sardı her yanımı,
gel sen sar yaralarımı!
Seni her koşulda seven yalnızlığıma.. dostça da kalamadık hoşça da..
_gorki
Türkiye’nin neresine elimi bastırsam kan çıkar
Onu bunu bırak da gel sevişelim
Reklam
Teach You a Lesson 2026 (Dizi)Dizi/Film
Teach You a Lesson, disiplinin ve saygının kaybolduğu bir eğitim sisteminde, sınırları aşan öğrencilere ve velilere karşı sıra dışı yöntemler kullanan müfettişlerin hikayesini anlatan bir Güney Kore dizisidir.
Eğitim Hakları Koruma Ajansı'nda saha sorumlusu olan ana karakter Na Hwa Jin, mükemmel dövüş yetenekleri ve keskin zekasıyla dikkat çeker. Okullarda otoritenin yerle bir olduğu, öğretmen haklarının zedelendiği ve zorbalığın arttığı bir toplumda çocuklara yanlışlarını doğrudan öğretmek için gelen bu sıra dışı müfettiş, alışılmadık ve katı dersler vermeye başlar.
☆☆☆ Okul yapımı olanları pek sevmiyordum ama bu çok iyi geldi. Hiç sıkıcı değil: dram, komedi, aksiyon vs. bir arada. Yetişkinlere de hitap ediyor. Az ve öz.
SORUNLU ÖĞRETMEN, SORUNLU VELİ, SORUNLU ÖĞRENCİ kurgularında gerçekleri o kadar güzel ele alıp öyle tatmin edici adalet sağlıyorlar ki, beğendim. İnsanları bilinçlendirmek için harika dizileri varken bizimkiler gel götürünü yapar. (Okul temalı diziler olarak.)
Ve adamlar Osmanlı tokadı çakması ile dizi yapmışlar: Ayaktan büyük eliyle öyle vuruyor ki...
"Lafla anlayana lafla, şiddetle anlayana şiddetle öğretiriz."
Çocukları cezaevine koydukları bölüm var: İçlerindeki pisliğin o şekilde bile temizlenemediğini fark ettirdi. Bir halttan anlamayıp p.ştluk peşinde koşana ne etmek gerekirdi?..
Bu nasıl bir eşiktir ki maziyle istikbal arasında;
Gitsem; geride bıraktığım gölge bir hicran,
Kalsam; avuçlarımda biriken bu ömür ziyan...
Bize kavuşmak bile bir infaz hükmü artık,
Kalbimin en kuytu hücresine sızan,
Ve zaman geçtikçe kök salan amansız bir yara bu.
Sen kendi asumanında, kendi rüzgârınla bihaber,
Bense uykuların sürgün edildiği o sınır boyunda,
Sükûtla örülmüş bir nöbetteyim...
Gel artık ey sevgili, nihayet bulsun bu pür-melâl sızı,
Rüzgâr silsin sinemizden o ağır, o karanlık izi,
Çünkü bu marazın tek şifası, bu yaranın tek merhemi sensin.
haydi,,,
ne duruyorsun topla kanatlarını kadın
yaranı da, yarınını da al gel bize gidiyoruz :)
philosophical
Reklam
Reklam