Zamansız Bir Dertleşme: Bir Kahve İçme Ne Olur Gelsen
Bazı kitaplar vardır, sadece okunup rafa kaldırılmak için değil; gecenin en sessiz anında, elinizde bir fincan kahveyle baş başa kalıp ruhunuzu dinlendirmek için yazılmıştır. Arife Öztaş’ın "Bir Kahve İçme Ne Olur Gelsen" kitabı tam olarak böyle bir eser.
Şiirlerin satır aralarında gezinirken kendimi yabancı bir yazarın dizelerinde değil, çok eski, çok tanıdık bir dostun dertleşmesinde buldum. Yazarın kalemi öyle içten, öyle samimi ki; hani o çok özlediğiniz, karşılıklı birer kahve içip içini dökmek istediğiniz dostlar olur ya, her bir mısra tam olarak o boşluğu dolduruyor.
Yapmacıklıktan uzak, tamamen yürekten süzülüp gelen bu şiirler, insanın ruhuna çok ince bir sızıyla ama bir o kadar da şefkatle dokunuyor. Günlük hayatın koşturmacası ve gürültüsü içinde, kendi iç sesimi duymamı sağlayan, derin bir nefes gibi geldi bana bu kitap.
Eğer siz de şiirde o yapay imgeleri değil de saf, duru ve insanı hemen sarıp sarmalayan duyguları arıyorsanız, bu samimi davete mutlaka kulak verin derim. Kalbime dokunan, bende iz bırakan çok güzel bir okuma deneyimi oldu.
Yazarın yüreğine, kalemine sağlık.
TAM AĞZIMA LAYIKKKK
KİTABA BAYILDIM ASLINDA!
Olay örgüsü olsun karakter analizi olsun tam ağzıma layık, satır aralarına bolll boll yorum sıkıştırdığım, altını çizdiğim dolu dolu bir kitaptı benim için.
Kişisel yorumumu okumak istemeyenler aşağıda "ÖNEMLİ"olan kısmı okuyabilirler kitapla ilgili ince bir detay var bilginize:)
Öyleseyse devam edelim...öncelikle kitabı okurken bazı yerlerde o kadar sinirlendim, o kadar yükseldim ki kitabın içine girip Andre'yi tokatlayasım geldi. Böyle yakasından tutarak sarsmak istedim adamı.
Evet yanlış okumadın!
Orchid değil Andre'yi. Neden?
Çünkü o mal karı zaten kötü biri tamam mı? Zaten yapması gerekeni yapıyor ve belli bir amaç doğrultusunda hareket ediyor. Ama Andre...Ahh Andre o kadar malsın kiiii delirdim yani okurken.
İçinde bir şeylerin yanlış olduğunu hissettiğin yetmezmiş gibi SANA TÜM GERÇEKLERİ EN YALIN HALİYLE GÖZÜNE SOKAN, O KADININ NE ÇEŞİT BİR MANYAK OLDUĞUNU BALYOZLA KAFANA VURA VURA ANLATMAYA ÇALIŞAN BİR ARKADAŞIN olduğu halde hatta ve hatta seni seven, bağrına basan, sevgi dolu bir ailen olmasına rağmen nasıl her şeyi inkar ederek onun peşinden gidebilirsin!!
Hadi hiç sevenin olmasa,seni uyaran yakınların olmasa, gerçekten sevgiye aç biri olsan Orchid'ten aldığın sevgiye bağımlı hale gelsen anlarım ama senin sevgi açlığın da yok ki??
Babanın gururusun,annenin biricik oğlusun. Seninle çok iyi anlaşan bir ablan var. Seni seven pek çok arkadaşın var. Yani onca kişi arasından Orchidin sevgisine muhtaç olduğunu ben hiç düşünmüyorum..bence yaptığın şımarıklıktan başka bir şey değildi.
Oh be! Rahatladım.
Andre'ye sövmem bittiyse biraz da Orchide söveyim dicem de...kadın zaten kötü biri tamam mı? Onun düzelme ihtimali yok. Narsist olmayı kendi seçmiş ve bu konuda kendini özellikle geliştirmiş yani böyle hastalıklı bir insana ne
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yıllar sonra ilk kez ellerimde şiir kitabı tutuyorum. Her bir şiir, akıcı ve duyguyu hissettiriyor. Diğer şiir kitaplarından ayıran her şiirin kendi seslendirmesi olması. Hem dinliyor hem okuyoruz.
Hüznün, aşkın, özlemin kısacası bütün duyguların harmanlandığı kitapta kendimizden bir parça buluyoruz. Bu güzel çalışmada benim en sevdiğim Aleni aleni oldu.
Kendine benim gözümden bakabilsen,
Bir Mecnun, bir Ferhat, bir Kerem gibi,
Çölleri aşıversen ve koşup bana gelsen,
Bir Leyla, bir Şirin, bir Aslı gibi...
“Bir Kahve İçimi Ne Olur Gelsen”, gündelik hayatın telaşı içinde unutulan duyguları küçük ama etkili dizelerle yeniden hatırlatan bir şiir kitabı. Sayfalar arasında dolaşırken bazen eski bir dostla sohbet ediyor gibi, bazen de cam kenarında kahve içerken içinden geçenleri sessizce dinliyormuş hissi bırakıyor. Şiirlerde dostluk, özlem, beklemek ve hayatın içinden geçen sade anlar öyle doğal anlatılmış ki okuyucu kendinden mutlaka bir parça buluyor. Kısa ama derin iz bırakan bu kitap, kalabalığın içinde biraz durup hissetmek isteyenler için güzel bir yol arkadaşı. 
Arife Öztaş 
Bir Kahve İçimi Ne Olur Gelsen
Arife Öztaş Bir Kahve İçimi Ne Olur Gelsen
Bu eserde yer alan hikayeler hayattaki her mevsime tanıklık ettirtiyor okuyucuya. Kimisinde bir yaz akşamının ruha iyi gelen sıcaklığını, kimisinde yaşanan olaylar sonucunda yüreğinde taşıyamadığı duyguların dimdik duran ağacın sonbaharda dökülen yaprakları gibi yere düşmesini, kimisinde geçmiş anıların yarattığı boşluğun kış soğununda karlar altında kalmasını aktarırken içerine gelecek olan baharın umudunu da serpiştirir. Çünkü hayatta ne yaşanılırsa yaşansın hayatın içerisinde bazen baharın olduğunu fısıldar.
""İnsan kabuklu böcek gibi bir şey. Baktı dışarısıyla başedemiyor, kaçıveriyor içeri. Bu kimsenin kabahati değil."
Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden de gelsen, kafanı kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca. Öyle sabırlı. Öyle fil hafızalı, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sağalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayınca kapanmıyor. "
Geçmişteki anıların ruhta bıraktığı izlerin peşinden sürüklenirken insan olmanın derinliklerini irdeleyecek okuyucu bu on öyküde. Aynı zamanda aile kavramını, anne ve kızın arasındaki derin bağın domates tohumları gibi eşsiz olduğunu, aşkın yürekte çınlayan sesini, ayrılığın kırık camını, cevapsız kalan binlerce soruyu, dostluğu tatlı melodisini, anıların seslerini ve umutların derinliğini öykülerin içerisinden çıkarıp masaya yatıracak okuyucu.
"Bir yarayı iyileştiren, her şeyden önce orada bir yara olduğunu kabullenmekti.”Bir şeyim yok, iyiyim ben” dedikçe insan her şeyden önce tedaviyi reddediyordu. Nadiren de olsa küçük krizlerle içimdeki basıncın birazını olsun tahliye edip, ama kendimi asla büsbütün bırakmadan, sonra tekrar normale dönüyordum."
Derin ve hayatın içerisinden olan bu öykülerde her yaşamın bambaşka ve eşsiz
Puan vermedi·119 syf.·
2026 12. kitabı
BAZEN BAHAR
MELİSA KESMEZ 
Melisa Kesmez
SAYFA SAYISI: 110
1980 İstanbul doğumlu olan Melisa Kesmez Mimar Sinan Üniversitesi’nde Sosyoloji okuduktan sonra bir süre Londra’da yaşamıştır. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları ve söyleşileri yayınlanmıştır. Çeviriler yapmıştır. Yazarın birçok öykü kitabı bulunmaktadır.
Hayatın içinden çok dokunaklı on hikayenin yer aldığı Bazen Bahar’da şu öyküyü en çok beğendim diyemeyeceğimi belirtmeliyim. Hepsinin içinizi sızlatan farklı yanları var. Belki beni, Yılbaşı Ağacı hikayesi biraz daha fazla etkiledi diyebilirim ama hepsinde yüreğime dokunan noktalar vardı. Sanki birini beğenirsem diğerine haksızlık olacakmış gibi bir hisse kapılıyorum.
Son dönemlerde kalemini sevdiğim, keyifle okuduğum yazardan, çoğu zaman gözlerimizi dolduran hepimizin geçmişinden bir şeyler bulabileceği bir kitap. Dilinin sadeliği nedeniyle yazardan ne okusam harika diyebileceğim öykülerin yer aldığı bu kitabı herkese tavsiye ederim.
ALINTILAR
Bazen gitmenin mi, yoksa kalmanın mı daha zor, daha hüzünlü, daha çekilmez olduğunu anlamamız için hayatın bize bunu bilhassa yaptığını düşünüyorum. İki seçeneğin de kurtuluş olmadığını anlamamız için. (Sf:75)
İnsan kabuklu böcek gibi bir şey. Baktı dışarısıyla baş edemiyor, kaçıveriyor içeri. (Sf:92)
Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden de gelsen, kafanı kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca. Öyle sabırlı. Öyle fil hafızalı, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sağalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayınca kapanmıyor.(Sf:92)
Melisa Kesmez
SAYFA SAYISI: 110
1980 İstanbul doğumlu olan Melisa Kesmez Mimar Sinan Üniversitesi’nde Sosyoloji okuduktan sonra bir süre Londra’da yaşamıştır. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları ve söyleşileri yayınlanmıştır. Çeviriler yapmıştır. Yazarın birçok öykü kitabı bulunmaktadır.
Hayatın içinden çok dokunaklı on hikayenin yer aldığı Bazen Bahar’da şu öyküyü en çok beğendim diyemeyeceğimi belirtmeliyim. Hepsinin içinizi sızlatan farklı yanları var. Belki beni, Yılbaşı Ağacı hikayesi biraz daha fazla etkiledi diyebilirim ama hepsinde yüreğime dokunan noktalar vardı. Sanki birini beğenirsem diğerine haksızlık olacakmış gibi bir hisse kapılıyorum.
Son dönemlerde kalemini sevdiğim, keyifle okuduğum yazardan, çoğu zaman gözlerimizi dolduran hepimizin geçmişinden bir şeyler bulabileceği bir kitap. Dilinin sadeliği nedeniyle yazardan ne okusam harika diyebileceğim öykülerin yer aldığı bu kitabı herkese tavsiye ederim.
ALINTILAR
Bazen gitmenin mi, yoksa kalmanın mı daha zor, daha hüzünlü, daha çekilmez olduğunu anlamamız için hayatın bize bunu bilhassa yaptığını düşünüyorum. İki seçeneğin de kurtuluş olmadığını anlamamız için. (Sf:75)
İnsan kabuklu böcek gibi bir şey. Baktı dışarısıyla baş edemiyor, kaçıveriyor içeri. (Sf:92)
Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden de gelsen, kafanı kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca. Öyle sabırlı. Öyle fil hafızalı, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sağalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayınca kapanmıyor.(Sf:92)