Bugün bir şey oldu.
Ne bir mektup geldi,
ne limana bir gemi yanaştı,
ne de göğü yaran yitik bir ok.
Meğer insan
taşımaktan yorulduğu gün bırakırmış.
Masanın üzerinde unutulmuş
birkaç parça gümüş kadar sessiz.
Ve ben ilk defa
beklemeyi bıraktım.
Belki yarın açar güller.
Bugün deniz duruldu.
Liman kaldı.
Sen,
gittin.