Dünya kötü bir durumdadır ve her birimiz elimizden gelenin en iyisini yapmazsak daha da kötüsü olacaktır. Bu yüzden uyanık olalım. İki şekilde uyanık olalım: Auschwitz’ten beridir insanın neler yapabileceğini biliyoruz. Hiroshima‘dan bu yana ise neyin tehlikede olduğunu. ( kitabın son cümlesi )
Ben “sahibinin sesini” tekrarlayan papağanlar yetiştirmekle değil, meşaleyi “ bağımsız ve hünerli, yaratıcı ve yenilikçi” ruhlara teslim etmekle ilgileniyorum.
Bir Amerikalı kadın bir gün bana şunu sormuştu: “ nasıl hala kitaplarınızın bazılarını Adolf Hitler’in dili olan Almancada yazabiliyorsunuz?” Cevap olarak ona mutfakta bıçak kullanıp kullanmadığını sordum ve kullandığını söylediğinde şok olmuş gibi davranarak “ Bu kadar katil kurbanlarını bıçaklayıp öldürürken nasıl hala bıçak kullanabilirsiniz? Dedim. Kitaplarımı almanca yazmama yaptığı itirazdan vazgeçmişti.