Günlerce, gecelerce, haftalarca, yıllarca konuşur dururlar, iyi ya da kötü herhangi bir düşüncenin, ancak biri onu uygulamaya koymaya kalktığında var olabileceği gerçeğini göz ardı ederlerdi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanlar ancak koşullar buna elverdiğinde delirme lüksüne sahiptiler.
“Şu anda seçeneğim olsaydı, her günümün aynı olmasının nedeninin kendim olduğunu daha önce anlamış olsaydım, belki...”
Bu dünyada hiçbir şey rastlantı sonucu meydana gelmez.
Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?
Sayfa 49
