Çünkü büyümek ağlamaktan utanmamaktır, kızım. Üzülmekten, yardım istemekten gocunmamaktır. Merhametli olmakta yanlış bir şey olmadığını bilmektir. Bazen hiç istemediğin şeyleri sevdiklerinin iyiliği için yapmaktır. Nihayet büyümüşsün.
“Onun -ağabeyinin- yanında, yakınında olduğu sürece mutlu; uykuya yavaşça teslim olurken, mutlak bir dinginlik girdabın onu yuttuğunu hissediyor. Gözlerini kapıyor. Ve uykuya dalıyor; tasasız, içi rahat, her şey dupduru ve ışıl ışıl, üstelik hepsi aynı anda.”
“Sanırım cam duvarlara alıştım ve cam kırıldığı,tek başıma kaldığım takdirde suyla birlikte dışarıya fışkırıp kendimi hiç bilmediğim,engin bir boşlukta umutsuzca çırpınırken,soluk almak için deli gibi debelenirken bulmaktan ödüm kopuyor.”
“O benim annemdi ve beni asla terk etmeyecekti. Bunu dünyanın en doğal şeyimiş gibi kabullendim, hatta ondan bunu bekledim. Nasıl ki güneşe beni ısıttığı için teşekkür etmiyorsam, anneme de bunun için teşekkür etmek aklıma bile gelmedi.”