Cemile babaannemin kulağıma taktığı altın küpeler
"Ben yetim dört çocuk büyüttüm kızım. dağ gülü değil, bağ gülüydüm ben. şehir kızıydım hiç zorluk görmemiştim. gençtim, güzeldim. cahilliğimden işte, ben şimdi ne yaparım?’ diye düşünüp dururdum. ama Rabbim deldiği boğazı aç bırakmıyormuş, sahipsizlerin sahibiymiş. yolunu bulduruyormuş. ben hiç aç mezarı göremiyorum bre kızım. neyleyim dünyanın tahtını tümbünü. şimdileri bakıyorum yetinmeyi bilmiyor kimse. ölmeyecekmiş gibi dünyaya sarılıyolar. insan önce bi sağlığına şükredecek sonra da elindekilerle yetinmeyi bilecek zenginlik bu kızım zenginlik bu.
oyy oyyy (derin bi iç çekmeden sonra)
bu dürülü galasıca dünya boş yavrum, sen hiçbir zaman aç gözlü olma şükürsüz olma".
Reklam
"Bu yaşa erdirdin beni, gençtim almadın canımı
ölmedim genç olarak, ölmedim beni leylak
büklümlerinin içten ve dışardan
sarmaladığı günlerde
bir zamandı...
ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.
Vakti vardıysa aşkın, onu beklemeliydi
genç olmak yetmiyordu fayrap sevişmek için
halbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti
demedim dilimin ucuna gelen her ne ise
vay ki gençtim
ölümle paslanmış buldum sesimi.
Hata yapmak
fırsatını Adem’e veren sendin
bilmedim onun talihinden ne kadar düştü bana
gençtim ben ve neden hata payı yok diyordum hayatımda...
Gençtim ya, ne farkeder deyip geçerdim
nehrin uğultusu da olur, dalların hışırtısı da
gözyaşı, çiğ tanesi, gizli dert veya verem
ne fark eder demişim
bilmeden farkı istemişim.
Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster, kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?"
Reklam
Reklam